Τι τύχη και αυτή. Στου παραδείσου τις ονειρεμένες ομορφιές, βρέθηκα μισοκοιμισμένος το μεσονύχτι χθες .
Δώδεκα και κάτι η ώρα όπως τώρα ,νοσταλγώ μήπως και πάλι, ξαναζήσω του παράδεισου τα ονειρεμένα κάλλη και από την μιζέρια μου αποδημήσω .
-Ανθισμένα τοπία ,πολύχρωμα φυτά και πουλιά, ευωδιά, κελαηδήματα μεθυστικά , άνθρωποι γαλήνιοι ,όλα αρμονικά .
Κοντά μου βρέθηκε θεά με εξωτική ομορφιά και με φως έντυσε τη μέχρι εκείνη τη στιγμή μαύρη μου καρδιά .
Βασάνιζα το θολωμένο μου μυαλό τι να ήτανε το θεσπέσιο πλάσμα αυτό .
Γήινη , νεράιδα ,θεά , ή οπτασία ονειρική .
Να της μιλήσω δεν τολμώ , τον εαυτό μου νιώθω τιποτένιο ,ελεεινό , πολλές φορές δεν έχω ούτε ένα οβολό .
Η φτώχεια δεν είναι ντροπή ,οι πλούσιοι και οι ισχυροί πρέπει να ντρέπονται ,που βύθισαν στη φτώχεια σχεδόν όλους όσους είναι τίμιοι και ηθικοί .
Όμως είναι πληγή που υποτάσσει και ευτελίζει τη ζωή .
Έτσι ένιωθα , όμως τούτο το περιστατικό ,μισό αληθινό ,μισό ονειρικό, σίγουρος δεν είμαι πιο είναι επικρατέστερο από τα δυο ,μου άλλαξε και αισθάνθηκα πλούσιος δίχως να έχω ούτε ένα οβολό .Ένιωθα σαν τα πουλιά του ουρανού που ενώ ούτε σπέρνουν ,ούτε θερίζουν ,ούτε συγκεντρώνουν τροφές ,ο θεός τα τρέφει όλες τις εποχές .
-Σαν να διάβαζε τις σκέψεις μου η θεά ,πλησίασε ,με άγγιξε στον ώμο και μου είπε σιγανά.
-Είμαι εσύ , είμαι τόσο λαμπερή , όσο είναι και η δική σου η ζωή .
-Μα είναι τόσο λιτή , ντροπή ένιωθα και απέφευγα να βρίσκομαι κοντά σε ανθρώπους ευυπόληπτους με αξία και ισχύ .
-Είσαι πλούσιος σε αρετές , ύβρι αποτελεί να θεωρείς τον εαυτό σου τιποτένιο , ελεεινό .
Ξύπνησα με φωτισμένο το μυαλό και είδα πόσο υπέροχα ήταν της ζωής τα ταπεινά και πόσοι άνθρωποι έχασαν το δρόμο ,έχοντας μόνο σαν σκοπό ,να αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο χρήμα και υλικά αγαθά. Τι.. φτωχοί .
Το τέλος ετούτης της ζωής είναι πολύ κοντά και ο χάροντας θα ζητήσει από όλους για τον Άδη μονάχα ένα οβολό .
Ο ίδιος εγκατέλειψα τις λίγες προσπάθειες χρήματα να αποκτώ και σαν πέθανα , δεν είχα σαν τον Μένιππο να δώσω στον βαρκάρη τον ένα οβολό και ο Άδης μου κατάσχεσε το παντελόνι το λιτό .
Τι ρεζιλίκι και αυτό ,όλος ο κάτω κόσμος γελούσε με γέλιο τρανταχτό.
ΥΓ. Μένιππος. Κυνικός φιλόσοφος .Ο μόνος που πέρασε τον αχέροντα ποταμό χωρίς να πληρώσει στον χάροντα τον οβολό ,λέγοντας . ΄Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος΄ .
Ο Άδης εκνευρίστηκε και του κατάσχεσε μερικά λούπινα που είχε στο σακίδιο .
[Νεκρικοί διάλογοι Λουκιανός ]
