Tag Archive | "άρθρο"

Tags: , ,

Η ιστορία της υπονόμευσης της Μεσοχώρας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

Posted on 08 Ιανουαρίου 2021 by admin

Επανερχόμαστε  με την σημερινή μας παρέμβαση μας στην υπόθεση της Υπουργικής Απόφασης περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) του υδροηλεκτρικού έργου (ΥΗΕ) Μεσοχώρας Τρικάλων (η οποία, ως γνωστόν, ακυρώθηκε πρόσφατα από το ΣτΕ) και στις ευθύνες όσων διαχειρίστηκαν το θέμα και το οδήγησαν σε νέες περιπέτειες.

Αυτή τη φορά θα επικεντρωθούμε στα  εμπόδια και τις «παγίδες» στην υλοποίηση των όρων λειτουργίας του νέου ΥΗ έργου, στις οποίεςαναφερθήκαμε σε σχετικόάρθρο μας (12 Δεκεμβρίου 2020, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και διάφορα ΜΜΕ). Δεν πρόκειται προφανώς να διαφωνήσουμε σε αυτονοήτουςόρους και χρήσιμες για τη Μεσοχώρα προβλέψεις της ΑΕΠΟ, τις οποίεςκαι παραθέτειως άλλοθι στην  «απάντηση» του το  τμήμα Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ Λάρισας(ισχυριζόμενο μάλιστα, ότι δήθεν «η ΑΕΠΟ συντάχθηκε χωρίς …καμμιά διαφωνία»!).

Αντίθετα, θα αναφερθούμεμόνο στα βασικά (υπάρχουν και αρκετά ήσσονος σημασίας) εμπόδια, τα οποία δεν έγιναν ευρέως γνωστά στην κοινή γνώμη (πιθανόν τα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αξιοποίησαν μόνο όσα τους εστάλησαν από τα κεντρικά ως βοήθημα).

Επειδή όμως πρόκειται για καταστάσεις που ζήσαμε από κοντά (φορείς της Θεσσαλίας και αρκετοί από εμάς), μαζί με έντιμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην ΔΕΗ (πρόεδρος κ. Παναγιωτάκης κλπ.), καθώς και με  αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες της επιχείρησης (που συναντούσαμε συχνά), γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τις αντιρρήσεις τους στην τελική διαμόρφωση της ΑΕΠΟ Μεσοχώρας, τις εξωθεσμικές υπονομευτικέςπαρεμβάσεις, τις «παγίδες», τις πιέσεις στον πρόεδρο και τους επιτελείς της ΔΕΗ κλπ.

Επί ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν υπήρξε ρητή πολιτική παρέμβαση να αλλάξει η πολιτική της ΔΕΗ στη Μεσοχώρα σχετικά με ένα τμήμα του χωριού (τομέα Δ) αποτελούμενο από 65 σπίτια, το οποίο, για λόγους γεωλογικής αστάθειας και κινδύνων ολίσθησης, είχε επιλεγεί να απαλλοτριωθεί και να μην κατοικηθεί, έστω και εάν (υψομετρικά) δεν θα κατακλυσθεί από τα νερά της τεχνητής λίμνης. Το θέμα αυτό είχε «κλείσει» από χρόνια. Να όμως που το ΥΠΕΝ επι ΣΥΡΙΖΑ το επανέφερε «από την πίσω πόρτα» (άραγε ποιος το πρότεινε ;) και το επέβαλε παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της ΔΕΗ, τελικά όμωςαναγκάστηκε να υποχωρήσει στις πιέσεις που δέχθηκε.

Υποχρεώθηκε μάλιστα, παρότι διέθετε ειδικό τμήμα γεωτεχνικών και  επαρκείς μελέτες για τη Μεσοχώρα, να αναθέσει μια νέα «μελέτη διερεύνησης των επικρατουσών συνθηκών ευστάθειας της περιοχής Μεσοχώρας …», σε φίλα προς την πολιτικήηγεσίαπροσκείμενο γεωτεχνικό καθηγητή (Σκουρλέτης 29/2/2016), ο οποίος θα μελετούσε το σύστημα αντιστήριξης του επικίνδυνου τμήματος του οικισμού. Έτσι και έγινε, χωρίς όμως να επιλυθεί το ζήτημα ποιος θα αναλάβει την ευθύνη σε περίπτωση αστοχίας, δεδομένου ότι η ΔΕΗ είχε ειδική γνωμοδότηση από ξένους συμβούλους (1995) και καθηγητές (Μαρίνος 2011), που θεωρούσαν ότι η ευστάθεια του συγκεκριμένουτμήματος του οικισμούβρίσκεται σε «οριακή κατάσταση».

Φυσικά η ΔΕΗ διατήρησε τις επιφυλάξεις της, κατά μείζονα λόγο που και ο μελετητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αναγνωρίζει και ο ίδιοςότι η κατασκευή υπόγειων αντιστηρίξεων που προτείνονται «δεν είναι σε θέση να αποτρέψει τελείως …εκδήλωση ολισθήσεων τοπικού χαρακτήρα» (!). Έτσι η ΔΕΗ, με εσωτερικό σημείωμα, πρότεινε «οι κάτοικοι να έχουν ενημερωθεί από τις αρμόδιες αρχές» για πιθανή «κατάσταση κινδύνου, που επιβάλλει την εγκατάλειψη των κτισμάτων».

Μάλιστα, σε κάποια φάση του σήριαλ, η πολιτικήηγεσία του ΥΠΕΝ  φέρεται να είπε στον κ. Παναγιωτάκη «εάν δεν δεχθείτε τον τομέα Δ, ξεχάστε την Μεσοχώρα» !.Έτσι απλά.

Θεωρούμε περιττό να επισημάνουμε ότι ούτε στον Δήμο Πύλης,  τον νόμιμο και ουσιαστικό εκπρόσωπο της τοπικής κοινωνίας, τέθηκε το θέμα του τομέα Δ, παρότι ο Δήμος Πύλης επανειλημμένα ζητούσε μια «τριμερή» διάσκεψη ΥΠΕΝ/ΔΕΗ/Δήμου Πύλης.

Άλλο μεγάλο θέμα υπήρξε το θέμα των αποζημιώσεων και της μετεγκατάστασης. Κατά την δεκαετία 2000, μετά από (εξωδικαστική) πολιτική απόφαση μέσω της Βουλής, ορίστηκαν συγκεκριμένες τιμές αποζημιώσεων και η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων τις αποδέχθηκε ενώ παράλληλα υπογράφηκαν εκατοντάδες προσύμφωνα, με  συγκεκριμένους όρους (τιμές, χώρος μετεγκατάστασης κ.α.), με βάση τους οποίους οι ιδιοκτήτες, όταν θα έρχονταν η ώρα, θα παρέδιδαν τις ιδιοκτησίες τους στην ΔΕΗ. Για πρώτη φορά είχε επέλθει μια ισορροπία ανάμεσα στα δύο «αντίπαλα» μέρη. Η απόφαση αυτή δεν κατέστη δυνατόν να εφαρμοστεί (λόγω μιας ακόμη μετέπειτα ακυρωτικής απόφασης του ΣτΕ), είχε όμως διαμορφώσει προϋποθέσεις σύγκλισης και ομαλής διευθέτησης.

Δυστυχώς, η κατάσταση ισορροπίαςπου είχε διαμορφωθεί δεν αξιοποιήθηκε. Ο Δήμαρχος Πύλης, με την συμβουλευτική παρουσία της ΕΘΕΜ, επισκέφθηκε τον Δ/ντή του τότε Υπουργού κ. Σταθάκη, υποβάλλοντας σχετικό γραπτό αίτημα για εξωδικαστική διαδικασία στη Βουλή και ζήτησε να τον ενημερώσει ο κ. Υπουργός για το θέμα. Ουδέποτε υπήρξε απάντηση, γραπτή ή προφορική. Την ίδια τύχη είχε αυτό το αίτημα όταν υποστηρίχθηκε από τους φορείς ΠΕΔ/Θ, ΤΕΕ/ΚΔΘ, ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ, ΕΘΕΜ κλπ.

Σε ένα άλλο,επίσης πολύ σοβαρόζήτημα (και μοιραίο όπως αποδείχθηκε) αναφέρθηκε ο κ. Φάμελλος,σε συνέντευξη του στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Λάρισας (στον Γ.Νούλη, 10/6/2017),στην οποία υποσχέθηκε ότι το έργο της Μεσοχώρας θα είναι και «θεσμικά ασφαλές».

Δυστυχώς για όλους μας διαψεύσθηκε. Όλη η πορεία του στο θέμα των έργων του Αχελώου χαρακτηρίστηκε από ένα επίμονο και ανηλεές κυνήγι μαγισσών, για  προφανείς  εσωκομματικές σκοπιμότητες, ώστε  να «βγάλει» τον όρο «εκτροπή Αχελώου» από όλες τις θεσμικές αποφάσεις (Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων, Χωροταξικό κλπ.) και να το αποκλείσει θεσμικά. Η προσπάθεια του αυτή στέφθηκε από επιτυχία μεν, αλλά τελικά μετατράπηκε σε μπούμερανγκ για την Μεσοχώρα, αφού το ΣτΕ, στην προ μηνός  απόφασή του, θεώρησε ότι αυτές οι αλλαγές οδηγούν στην απώλεια της νομιμοποίησης της ΑΕΠΟ του 2017 !

Θεωρούμε ότι ο κ. Φάμελλος όφειλε να αγνοήσει τις εσωκομματικέςπιέσεις και ως υπουργόςόλων των Ελλήνων (και όχι μόνο των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ),να επιδείξει την μέγιστηδυνατή υπευθυνότητα και να αξιολογήσει προσεκτικά τους κινδύνους και τις πιθανές συνέπειες των απαράδεκτων και αντιδεοντολογικών χειρισμών του,για τις οποίες τώραπαριστάνει τον ανήξερο!

Συνεπώς η πολιτική ευθύνη για την «αρνητική εξέλιξη» στην υπόθεση της Μεσοχώρας βαρύνει στο ακέραιο τον ίδιο και την Κυβέρνησή του.

Από εδώ και στο εξής όλα εξαρτώνται από το κατά πόσο είναι διατεθειμένη η σημερινή Κυβέρνηση να κινηθεί αποφασιστικά και προς κάθε κατεύθυνση για την υπέρβαση των εμποδίων που έντεχνατέθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα βρίσκουμε μπροστά μας.

Σε κάθε περίπτωση είναι σκόπιμο η κοινωνία και οι φορείς της Θεσσαλίας να απομονώσουν τους ελάχιστους αδιάλλακτους εχθρούς του συγκεκριμένου έργου και γενικά τους εχθρούς της πράσινης υδροηλεκτρικής ενέργειας και να απαιτήσουν επιτακτικά από τους κυβερνώντες (που δυστυχώς,για την ώρα,κινούνται με χαμηλέςταχύτητες),την λειτουργία του έργου το ταχύτερο δυνατόν.

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γιαννακός Κώστας (πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ) και Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Αρχοντής-Γιαννακός-Γέμτος-Γκούμας-Μπαρμπούτης: Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Μεσοχώρα

Posted on 30 Δεκεμβρίου 2020 by admin

Τον περασμένο μήνα ανακοινώθηκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), που άλλη μία φορά ακύρωσε την Υπουργική Απόφαση των περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) του 2017 για το υδροηλεκτρικό έργο (ΥΗΕ)  Μεσοχώρας Τρικάλων. Μετά από αυτό ακολούθησαν σχετικές παρεμβάσεις της τοπικής οργάνωσης Λάρισας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης (δες ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 1η και 19ηΔεκεμβρίου), με επιλεκτικές  παραλείψεις γεγονότων, σε μια προφανή προσπάθεια να καλλιεργήσουν στην κοινή γνώμη μια στρεβλή εικόνα και  να «αποτινάξουν» τις σοβαρές  ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ για την νέα οπισθοδρόμηση της Μεσοχώρας.

Επειδή και εμείς αλλά και οι φορείς της Θεσσαλίας (ΠΕΔ,ΤΕΕ,ΓΕΩΤΕΕ, ΕΘΕΜκλπ.) παρακολουθήσαμε το θέμα αυτό από πολύ κοντά, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε, όσο ο χώρος επιτρέπει, τις οφειλόμενες απαντήσεις σε ανακριβείς και αστήρικτες αιτιάσεις.

Και αυτό το πράττουμε όχι μόνο για λόγους στοιχειώδους σεβασμού προς την αλήθεια αλλά και επειδή η υπόθεση αυτή θα έχει συνέχεια (έως ότου τεθεί το έργο σε λειτουργία), οπότε η γνώση και η συνειδητοποίηση όσων συνέβησαν αποτελεί αναγκαίο στοιχείο για την από εδώ και στο εξής δραστηριοποίηση των θεσσαλικών οργανώσεων αλλά και των οργάνων της Πολιτείας συνολικά.

Δυστυχώς, το έργο αυτό, που άρχισε το 1986 και ουσιαστικά περατώθηκε τον Απρίλιο του 2001, έμελλε να αποτελέσει ένα στοιχείο διεθνούς διαπόμπευσης μας, δεδομένου ότι μετά από τόσα χρόνια που έχει ολοκληρωθεί, δεν έχει ακόμη έως σήμερα λειτουργήσει !

Το θέμα ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη, στο Ευρωκοινοβούλιο και σε όλα τα όργανα της ΕΕ, σε διεθνή συνέδρια, σε Πανεπιστήμια, σε Δικαστήρια, σε διεθνή ΜΜΕ κλπ., πάντοτε ως ένα θλιβερό παράδειγμα αναλγησίας λίγων εμμονικών, που για ιδεολογικο-πολιτικές σκοπιμότητες και με την επίκληση «προστασίας» του περιβάλλοντος, πέτυχαν να καλλιεργήσουν μίσος κατά του έργου και να παρεμβάλλουν πλείστα όσα εμπόδια, αξιοποιώντας με επιτυχία διοικητικές αδυναμίες ή παραλείψεις, ευνοϊκές συγκυρίες σε όργανα και θεσμούς της πολιτείας, τις διάφορες αλλαγές πορείας στην ενεργειακή πολιτική της χώρας με σταδιακή υποτίμηση της σημασίας της ΥΗ ενέργειας και  απαξίωση της ΔΕΗ.

Σε όλες τις ενέργειες κατά της Μεσοχώρας ο στόχος ήταν ένας και μόνο : Η κατεδαφιση του φραγματος και η ακυρωση του συνολου των επι μερους εργων και εγκαταστασεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στον πόλεμο αυτό έπαιξε κυρίαρχο ρόλο. Και είναι εξοργιστικό που τώρα εμφανίζεται σαν ένας από αυτούς που ζητούσαν δήθεν να γίνει το έργο, διαβεβαιώνοντας την κοινή γνώμη, και μάλιστα «με κατηγορηματικό τρόπο»,ότι η απόφαση του ΣτΕ αποτελεί «αρνητική εξέλιξη σε σχέση με τον σχεδιασμό και την στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ»!

Τέτοιες δηλώσεις βεβαίως μόνο θυμηδία προκαλούν. Ουδέποτε έκαναν δημόσια την αυτοκριτική τους για τις αντιδημοκρατικές (εφόσον η συντριπτική πλειοψηφία λαού και κομμάτων επιθυμούσε και στήριζε το έργο) και τις «βάρβαρες»  δημόσιες προτάσεις τους για κατεδάφιση του φράγματος και την μη αδειοδότησή του (Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ/16 Σεπτ. 2012, Συντονιστής τμήματος οικολογίας/17 Μαρτίου 2014 και άλλες «ων ουκ έστιν αριθμός»).

Ως βασικό όπλο του πολέμου κατά της Μεσοχώρας χρησιμοποιήθηκε η επιλογή των κυβερνήσεων της δεκαετίας 1980 να συνυπολογίζονται τα ύδατα της λίμνης Μεσοχώρας στην μεταφορά (εκτροπή) προς τον θεσσαλικό κάμπο, παρότι για όλους, μετά το 1994, το ΥΗΕ Μεσοχώρας αποτελεί αυτόνομο έργο. Όμως στις διάφορες προσφυγές που υποβλήθηκαν στην συνέχεια, το ΣτΕ επέμενε στην συσχέτιση Μεσοχώρας και «εκτροπής», παρατείνοντας επί πολλά χρόνια την αβεβαιότητα. Ο χώρος δεν επιτρέπει να παραθέσουμε τις άπειρες στομφώδεις και πανηγυρικές δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και των στελεχών του, καθώς και τα αντίστοιχα δημοσιεύματα των φιλικών προς αυτούς μέσων ενημέρωσης, όπου, παρότι γνώριζαν ότι η Μεσοχώρα είναι αυτόνομο έργο, ουδέποτε ζήτησαν την αποδέσμευσή του.

Τον Ιανουάριο του 2014, ακριβώς ένα χρόνο πριν την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το ΣτΕ εξέδωσε την υπ. αριθμ. 26 απόφασή του, αναγνωρίζοντας επί τέλους,μετά από τόσα χρόνια καθυστέρησης, ότι η Μεσοχώρα ΔΕΝ συνδέεται με την μεταφορά (εκτροπή) Αχελώου. Οι φορείς της Θεσσαλίας άμεσα επικρότησαν την νέα απόφαση και κάλεσαν την Κυβέρνηση, ειδικά για τη Μεσοχώρα, να προχωρήσει στις διαδικασίες αδειοδότησης της. Αντίθετα από το ΣΥΡΙΖΑ εκδηλώθηκαν νέες αντιδράσεις, με άφθονο «δηλητήριο» κατά των έργων Αχελώου (ενδεικτική η ανακοίνωσητης περιφερειακής τους παράταξης,12/1/14, ότι όσοι επικροτούνε την απόφαση «κοροϊδεύουν τους Θεσσαλούς»),συμπεριλαμβανόμενης και της Μεσοχώρας (!).Δηλώσεις και ανεύθυνες τοποθετήσεις που τώρα έντεχνα τις «ξεχνάνε», λες και ο κόσμος τρώει κουτόχορτο !

Τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους (2014) η Κυβέρνηση Σαμαρά ανακοίνωσε την έγκριση των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΣΔΥΘ) και Δυτικής Στερεάς, που αποτελούσαν την τελευταία (τότε) καταγεγραμμένη απαίτηση του ΣτΕ για να προχωρήσει η Μεσοχώρα. Και πάλι αντιδράσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (δες ανακοίνωση «Δρόμου Ανατροπής», ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 23/9/2014) που θεώρησαν τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού «εκ του πονηρού» και ότι η απόφαση έχει «οσμή εκλογών», χωρίς φυσικά ούτε η ηγεσία του κόμματος ούτε οι τοπικές οργανώσεις να υποσχεθούν ότι θα αξιοποιήσουν τις θετικές εξελίξεις και να δεσμευτούν ότι θα προχωρήσουν στην αδειοδότηση της, «απελευθερωμένης» πλέον, Μεσοχώρας !

Το 2015 οι ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας. Πλέον δεν αρκούσαν τα γενικόλογα πολιτικά συνθήματα ότι «είμαστε κατά της εκτροπής Αχελώου», αλλά έπρεπε να τοποθετηθούν με καθαρό τρόπο υπέρ ή κατά της κατεδάφισης του «Φαραωνικού», όπως έλεγαν, έργου Μεσοχώρας.

Προφανώς δεν είχαν την τόλμη να συνεχίσουν επισήμως την γραμμή της κατεδάφισης που θα προκαλούσε την καθολική αντίδραση των πολιτών. Έτσι έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία, οπότε  η «φαραωνική» Μεσοχώρα «αθωώθηκε»  από τις κατηγορίες για «καταστροφή βιοποικιλότητας και τοπίων», «αφανισμό χωριών» και άλλα πολλά, έχοντας πια μετατραπεί σε  ένα «χρήσιμο» ενεργειακό έργο !

Όσο για την ηθική υποχρέωση κάποιοι  να ζητήσουν μια συγνώμη για τα παλιά, ούτε λόγος !

Εν τω μεταξύ, για να υπάρξει διαχείριση των αντιδράσεων και της αναταραχής που δημιούργησε στο εσωτερικό του η «νέα» πολιτική του κόμματος, εντάθηκαν οι δηλώσεις ότι «παραμένουμε κατά των (λοιπών) έργων εκτροπής Αχελώου», ως «αντιπαροχή» (κατά ένα τρόπο) προς τους αντιδρώντες.

Μέσα σε αυτό το κλίμα οδηγηθήκαμε στις διαδικασίες έγκρισης της νέας περιβαλλοντικής μελέτης του έργου, η   οποία έφθασε προς διαβούλευση στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας. Εκεί, η περιφερειακή παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε τους περιβαλλοντικούς όρους,επιμένοντας ουσιαστικά στην κατεδάφιση του φράγματος, με διάφορα προσχήματα και υπεκφυγές, συνεχίζοντας να μην αποδέχονται ότι η Μεσοχώρα είχε αποσυνδεθεί από την εκτροπή (δες ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 3/10/2015).

Εννοείται ότι κανένας από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, κανείς βουλευτής, δεν αποδοκίμασε, ούτε σχολίασε δημοσίως την απαράδεκτη αυτή στάση των στελεχών του κόμματος και την περιφρόνηση του κοινού αισθήματος όλων των Θεσσαλών.

Σήμερα, την θλιβερή αυτή παρουσία του αυτοδιοικητικού ΣΥΡΙΖΑ, οι αρθρογράφοι των πρόσφατων δημοσιευμάτων την παρασιωπούν και «κρύβονται», καθαροί και αμόλυντοι, πίσω από την υπογραφή της απόφασης (ΑΕΠΟ) του 2017 από τον κ. Φάμελλο.

Επειδή ο χώρος δεν επιτρέπει να αναφερθούμε στις ενέργειες και τα εμπόδια υπονόμευσης της ΑΕΠΟ Μεσοχώρας, που είχαν σαν αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στην νέα ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ, θα επανέλθουμε σύντομα με νεότερη παρέμβαση μας.

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γιαννακός Κώστας (πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ) και Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

Comments (0)

Tags: , ,

Αρχοντής-Γέμτος-Γιαννακός-Γκούμας-Μπαρμπούτης: Οι εξαγγελίες ξεθωριάζουν, οι ανησυχίες πληθαίνουν

Posted on 11 Δεκεμβρίου 2020 by admin

Την Τρίτη 8 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η προαναγγελθείσα τηλεδιάσκεψη που προκάλεσε ο Περιφερειάρχης κ. Κ. Αγοραστός για το ΥΗΕ Μεσοχώρας με αρμόδιους Υπουργούς.

Θεωρούμε θετικό το γεγονός της τηλεδιάσκεψης και ορθώς υπήρξε η σχετική πρωτοβουλία. Παρόλα αυτά, επειδή ανησυχούμε έντονα για το θέμα αυτό, θα επιδιώξουμε να δώσουμε στην κοινή γνώμη την εικόνα που, τουλάχιστον εμείς, έχουμε σχηματίσει και να παραθέσουμε (όπως επανειλημμέναέχουμεκάνει) τα πιο βασικά από όσα ακόμη πρέπει να γίνουν, ώστε να οδηγηθούμε κάποια στιγμή στην λειτουργία του υδροηλεκτρικού έργου Μεσοχώρας και συνολικά στην ολοκλήρωση των έργων Άνω Αχελώου.

  1. Σε ότι αφορά στην γενική στάση της Κυβέρνησης για τα έργα Αχελώου παραμένουμε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί. Υπήρξε μία απόφαση του ΣτΕ, κυριολεκτικά «τραβηγμένη από τα μαλλιά», που ακύρωσε την αδειοδότηση της Μεσοχώρας. Εκτός από κάποιες καθησυχαστικές δηλώσεις, κανείς κυβερνητικόςπαράγωνέωςτώραδεν ανακοίνωσε συγκεκριμένεςπρωτοβουλίες για τα επόμενα βήματα.

Παραμένουν λοιπόν τα ερωτήματα :

  • Θα εκπονηθεί νέα περιβαλλοντική μελέτη και πότε ;
  • Θα γίνουν αλλαγές στην Υπουργική απόφαση Φάμελλου;
  • Θα αφαιρεθούν οι απίστευτης έμπνευσης «παγίδες» και τα εμπόδια που αυτή παρεμβάλλει στην υλοποίηση της λειτουργίας του έργου και  αφορούν άμεσα τους κατοίκους της Μεσοχώρας αλλά και τον χρόνο υλοποίησης; (πχ. πως θα γίνει η μετεγκατάσταση όσων κατακλύζονται, παραμονή ή όχι του κεντρικού τμήματος του οικισμού  κ.ο.κ).

Το πιο σημαντικό όμως από όλα είναι το ύψος των αποζημιώσεων, που ο ΣΥΡΙΖΑ – για ευνόητους λόγους – απέφυγε να φέρει στη Βουλή,ώστε να προσδιοριστούν εκεί τα μέτρααποκατάστασης και οι αποζημιώσεις, άμεσα και όχι μέσω χρονοβόρων δικαστικών διαδικασιών αποζημίωσης, που εκτός των άλλωνενέχουνσοβαρές  αβεβαιότητες ως προς το τελικό αποτέλεσμα. Την δεκαετία του 2000 η  ΝΔ έπραξε το σωστό, συζήτησε το θέμα στη Βουλή και λήφθηκεαπόφαση   απόλυτα θετική για τους κατοίκους.

Άραγε η σημερινή Κυβέρνηση προτίθεται να πράξει το ίδιο ;

Τι έχουν να πούνε επ’ αυτού   οι κ.κ. Γεραπετρίτης και Χατζηδάκης ;

  1. Έτσι όπως ήλθαν τα πράγματα, μετά την πρόσφατη ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ, η οποία, όλως περιέργως συνδέει και πάλι το έργο Μεσοχώρας με την «εκτροπή Αχελώου», η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τροποποιήσει τα Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων (ΣΔΥ) στα υδατικά διαμερίσματα Δυτικής Στερεάς και Θεσσαλίας και, όπως υποσχέθηκε, να επαναφέρει και θεσμικά την μεταφορά των υδάτων του Αχελώου προς την ελλειμματική λεκάνη Πηνειού, ως μεγίστης σημασίας επιλογή ασφαλείας (από οικολογική καταστροφή ή από ξηρασία) αλλά και ανάπτυξης (ύδρευση, ενέργεια, αρδεύσεις, κλπ.). Σημειωτέον, την επιλογή αυτή είχε καταργήσει με αντιδεοντολογικό τρόπο ο κ. Φάμελλος.

Πριν ένα χρόνο επισκεφθήκαμε (με την μεσολάβηση του βουλευτή κ. Κέλλα) τον τότε Υφυπουργό Ενέργειας, παρουσία και του Γραμματέα Υδάτων και των στελεχών της υπηρεσίας που χειρίζονται το θέμα των ΣΔΥ. Μας ενημέρωσαν ότι προχωρούν στην προκήρυξη του σχετικού διαγωνισμού για την τροποποίησή τους. Σήμερα ένα χρόνο μετά – το τονίζουμε – η προκήρυξη της μελέτης ΔΕΝ έχει γίνει.

Και τίθεται το ερώτημα : με αυτούς τους ρυθμούς , που στην πράξηυπονομεύουν τις πρόσφατεςεξαγγελίες του Πρωθυπουργού για λειτουργία της Μεσοχωρας, θα κινηθούν στο ΥΠΕΝ του κ. Χατζηδάκη και στην Γραμματεία Υδάτων, ώστε να υπερβούν τα εμπόδια που «έσπειρε» ο ΣΥΡΙΖΑ κατά των έργων Αχελώου ;

Ανάλογα ερωτήματα τίθενται και για τηνεκκρεμούσα αλλαγή του χωροταξικού σχεδιασμού.

Περιμένουμε από την Κυβέρνηση, επιτάχυνση, καλύτερο συντονισμό και κυρίως ξεκαθάρισμα των βασικών πολιτικών θέσεων που προαναφέραμε, διαφορετικά οι θετικές  δηλώσεις θα παραμείνουνκενόγράμμα.

  1. Στην τηλεδιάσκεψη, όπως ανακοινώθηκε, συμμετείχε και ο Υπουργός Υποδομών κ. Κ. Καραμανλής, ο οποίος δεν είναι μεν αρμόδιος για την Μεσοχώρα, είναι όμως ο πολιτικός επικεφαλής για τα έργα μεταφοράς («εκτροπής») των υδάτων.

Και σε αυτό το Υπουργείο το τοπίο είναι θολό.

Εδώ και ενάμισηχρόνο δεν ακούσαμε  απολύτωςτίποτα από τον κ. Υπουργό,που συστηματικάτηρεί «σιγήασυρμάτου»,τι θα γίνει με την Συκιά.

Θα διατηρηθεί ο αρχικός σχεδιασμός (ύψος φράγματος, όγκος ταμίευσης κλπ ) ;

Θα υπάρξει στη Συκιά παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας ; Σε ποια φάση βρίσκεται ο σχεδιασμός του ΥΗ σταθμού και ποιος θα είναι ο φορέας υλοποίησης του; (ΔΕΗ ; άλλος ;). Ποιες είναι οι τελικές αποφάσεις  ως προς το μοναστήρι Αγ. Γεωργίουστο Μυρόφυλλο, που πρακτικά θα καθορίσει την οριστική στάθμη του νερού ;

Υπάρχουν πληροφορίες ανησυχητικές (το θέτουμε ευθέως), ότι  στο Υπουργείο Υποδομών εξετάζονται σενάρια αλλοίωσης του σχεδιασμού των έργων Άνω Αχελώου και ενδεχομένως μετατροπής της Συκιάς σε ένα περιορισμένου όγκου ταμιευτήρα, με χαμηλής ισχύος υδροηλεκτρική παραγωγή ενέργειας, ίσως μάλιστα χωρίς μεταφορά υδάτων.

Είναι επίσης προφανές ότι οι θετικές καθησυχαστικές δηλώσεις  δεν συμβαδίζουν  με τους ρυθμούς με τους οποίους  κινείται το συγκεκριμένο Υπουργείο. Ενδεικτικό  είναι ότι για την αξιοποίηση ενός μικρού ποσού συντήρησης των έργων (1,8 εκατομμυρίων ευρώ, δες Ελευθερία 11/5/2020), εγκεκριμένου από τον  τότε Υπουργό  κ. Σπίρτζη,  δεν έχει γίνει έωςσήμερα ούτε καν ο διαγωνισμός της εργολαβίας!

Άραγε ο κ. Υπουργός αντιλαμβάνεται τους κινδύνους καταστροφών στα έργα ;

Πολλά και κρίσιμα τα ανοικτά θέματα που συνθέτουν την πραγματική εικόνα των έργων Άνω Αχελώου συνολικά.

Αυτός είναι και ο λόγος που θεωρούμε αναγκαία την συζήτηση στη Βουλή με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού.

Κατά τα λοιπά, μακάρι οι επιφυλάξεις μας να είναι υπερβολικές και να μας διαψεύσουν οι κ.κ. Υπουργοί με το αποτέλεσμα των ενεργειών τους.

 

 

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γιαννακός Κώστας (Πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ώρες ευθύνης – Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Posted on 16 Νοεμβρίου 2020 by admin

Έμελλε στην γενιά μας να βιώσει μια πρωτοφανή σε ένταση και διάρκεια υγειονομική κρίση. Μεγαλωμένοι με βεβαιότητες, που πιστεύαμε ότι δεν ανατρέπονται βρεθήκαμε τα τελευταία δέκα χρόνια ενώπιον αναπάντεχων εκπλήξεων που μας συντάραξαν ψυχολογικά και ιδεολογικά. Αρχικώς, η κατάρρευση της οικονομίας, μια χρεωκοπία που μας οδήγησε στο χείλος της καταστροφής, μας ξύπνησε από το λήθαργο της ευημερίας με πήλινα πόδια. Το σοκ ήταν τεράστιο, και κάποιοι -αρκετοί είναι η αλήθεια- αρνήθηκαν να αποδεχθούν τη σκληρή πραγματικότητα. Τη συνέχεια την είδαμε και την υποστήκαμε με οδυνηρό τρόπο, καθώς ζήσαμε τα ερασιτεχνικά πειράματα μαθητευόμενων μάγων της πολιτικής και της οικονομίας που παραλίγο να ξεθεμελιώσουν ό,τι είχε μείνει όρθιο. Όταν ολοκληρώθηκε κι αυτός ο κύκλος των ψευδαισθήσεων και φάνηκε ότι έμπαινε το νερό στο αυλάκι, ήλθε νέο σοκ, αυτό της πανδημίας του κορονοϊού και των επιπτώσεών της, αλλά και της λήψης μέτρων για τον περιορισμό της.

Ξαφνικά ανακαλύπτουμε ότι και στην εποχή μας μπορεί να συμβούν αυτά που διαβάζαμε για τους λοιμούς που ενέσκηπταν κατά καιρούς στο παρελθόν, όπως τότε που ο Βοκκάκιος έγραφε το Δεκαήμερον ή στη μεγάλη ισπανική γρίπη του 1918. Είναι οπωσδήποτε οδυνηρό να σκέπτεται ο σύγχρονος άνθρωπος, με όλα αυτά τα λαμπρά επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, ότι μπορεί να νικηθεί από έναν σχεδόν αόρατο εχθρό, από έναν μικροσκοπικό ιό που αφαιρεί ζωές και κλονίζει κοινωνίες και οικονομίες. Αυτό οδηγεί κάποιους σε συμπεριφορές που δεν συνάδουν με την κρισιμότητα των στιγμών. Αντιδρούν οι νέοι “αγανακτισμένοι”, ορμώμενοι από το συναίσθημα, προβαίνοντας σε πράξεις απειθαρχίας εναντίον των κρατικών αποφάσεων, ξεχνώντας ότι ο αληθινός αντίπαλος είναι ο ιός και η πανδημία. Κι αν για τους νέους μπορεί να υπάρχει μια κατανόηση, καθώς το αίμα τους βράζει και δύσκολα μπορούν να παραμείνουν σε κατ’ οίκον περιορισμό, για τους μεγαλύτερους και για όσους μάλιστα έχουν θέσεις, αξιώματα, ή επηρεάζουν την κοινή γνώμη δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Σε αυτή την περίπτωση μιλούμε για αποθέωση της ανευθυνότητας και της χείριστης μικροπολιτικής. Το να προσπαθεί κάποιος να κερδίσει πόντους στο πολιτικό παιχνίδι ή να φθείρει τον αντίπαλο του εκμεταλλευόμενος τη νεανική ανεμελιά ή την κόπωση των πολιτών, ενώ γνωρίζει ότι αυτό μπορεί να αποβεί μοιραίο για τις ζωές πολλών συνανθρώπων μας είναι απολύτως κατακριτέο και καταδικαστέο. Η εικόνα πρώην υπουργού υγείας, επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα γιατρού στο επάγγελμα, να κουτσοπίνει με την παρέα του, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις παραινέσεις των ειδημόνων και καλώντας εμμέσως σε στάση απειθαρχίας, είναι πράξη αχαρακτήριστη.

Αλλά και η εμμονή της αριστεράς να πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο, τη στιγμή της καθολικής καραντίνας, είναι στάση μέγιστης ανευθυνότητας. Όταν μάλιστα έχει προηγηθεί η συγκέντρωση έξω από το Εφετείο στη δίκη για τη Χρυσή Αυγή, όπου όλοι είδαμε τις εικόνες συνωστισμού που αν μη τι άλλο ευνοεί τη διάδοση της πανδημίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτές τις ώρες πρέπει όλοι να φανούμε αντάξιοι των περιστάσεων και ιδίως οι πολιτικοί που πρέπει να δώσουν το σωστό παράδειγμα στους πολίτες. Αντιλαμβανόμαστε ότι η παρατεταμένη αυτή ανατάραξη της καθημερινότητας μας, ο εγκλεισμός μας στο σπίτι, η αδυναμία να κινηθούμε ελεύθερα επιβαρύνει την ψυχολογία όλων. Όπως επίσης ότι τα μέτρα πλήττουν την ήδη επιβαρυμένη οικονομία, και ιδίως τις ιδιωτικές επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Πρέπει, όμως, να καταφέρουμε να περιορίσουμε την πανδημία τώρα, πριν γίνει ανεξέλεγκτη, αν θέλουμε η επόμενη μέρα, με τη συνδρομή και του εμβολίου, να έλθει συντομότερα και να μας βρει όλους, χωρίς απουσίες.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός.

Comments (0)

Tags: , ,

Συναγερμός πριν να είναι αργά – Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Posted on 09 Νοεμβρίου 2020 by admin

Οι βάρβαρες τρομοκρατικές ενέργειες με τον αποκεφαλισμό χριστιανών σε εκκλησία στη Γαλλία και την εν ψυχρώ δολοφονία ανύποπτων πολιτών στην Αυστρία επανέφεραν στο προσκήνιο το πρόβλημα της ισλαμιστικής τρομοκρατίας. Αν δεν θέλουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, είμαστε υποχρεωμένοι να αναγνωρίσουμε ότι η Ευρώπη δέχεται μια επίθεση στα ίδια της τα θεμέλια. Άνθρωποι οι οποίοι δεν αποδέχονται βασικές ευρωπαϊκές αξίες, όπως η ελευθερία του λόγου, επιδιώκουν να επιβάλουν τους δικούς τους κανόνες, ασκώντας πρωτόγονη βία.

Δυστυχώς, η πραγματικότητα καταδεικνύει ότι ένα τμήμα των μουσουλμάνων αντιλαμβάνεται τη θρησκευτική του πίστη ως ταυτότητα, η οποία υπερτερεί των νόμων, των αξιών και των ηθικών κανόνων των χωρών στις οποίες ζουν. Και αυτοί οι άνθρωποι είναι έτοιμοι, είτε κατά μόνας είτε εντασσόμενοι σε εξτρεμιστικές ισλαμιστικές οργανώσεις, να σπείρουν ανεξέλεγκτα τον θάνατο. Τα μέλη αυτών των οργανώσεων, όπως το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο υποτίθεται ότι εξαλείφθηκε στη Συρία, μπορεί να είναι μετανάστες από την Αφρική ή την Ασία, αλλά κάλλιστα μπορεί και να κατάγονται από τη Ρωσία ή τα Βαλκάνια, όπως ο δολοφόνος του δασκάλου στην Γαλλία και ο τρομοκράτης της Βιέννης. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η ριζοσπαστικοποίηση και η ένταξη στο εξτρεμιστικό Ισλάμ γίνεται και από νέους που έχουν γεννηθεί σε ευρωπαϊκή χώρα, έχουν λάβει ευρωπαϊκή παιδεία, έχουν γευθεί τα αγαθά της ελευθερίας που παρέχει η ΕΕ σε όλους τους πολίτες της. Και αυτοί αντί να ενταχθούν ομαλά στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, αντί να συνδράμουν στον εμπλουτισμό της ευρωπαϊκής κουλτούρας, στρέφονται συλλήβδην εναντίον των αξιών και των αρχών της Ευρώπης.

Τα δεδομένα αυτά δεν μπορεί παρά να σημάνουν συναγερμό στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και κυρίως στις πολιτικές ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών, που έχουν υποχρέωση να εξασφαλίζουν την ελευθερία και την ασφάλεια για το σύνολο των πολιτών που ζουν στην επικράτειά τους. Δεν επιτρέπεται να προχωρήσουν στην παραμικρή υποχώρηση από τις αξίες και τις αρχές που θεμελίωσαν την Ευρώπη που γνωρίζουμε, και οι οποίες κατακτήθηκαν με τεράστιες θυσίες και μετά από οδυνηρές ιστορικές περιπέτειες. Η Ευρώπη πρέπει να παραμείνει Ευρώπη, αν θέλει να επιβιώσει και όχι να βάλει νερό στο κρασί της. Γιατί κάθε υποχώρηση θα σημάνει και ένα βήμα προς τη διάλυση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Τον κίνδυνο, όπως δείχνουν οι αντιδράσεις, τον έχουν αντιληφθεί ήδη πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η στάση του προέδρου Μακρόν ή του πρωθυπουργού Κουρτς δείχνει ότι πλέον συντελείται μια αφύπνιση, που προκάλεσαν τα φρικτά εγκλήματα στο Παρίσι, στη Νίκαια και στη Βιέννη. Αυτή η στροφή ίσως οδηγήσει και στην αναζήτηση εκ νέου των πραγματικών ευρωπαϊκών πυλώνων, που έχουν λησμονηθεί και παραμερισθεί τις τελευταίες δεκαετίες, δηλαδή της αρχαίας ελληνικής σκέψης, του ρωμαϊκού δικαίου και των χριστιανικών αξιών. Ίσως, πιάνοντας εκ νέου το νήμα, που φάνηκε να έχει κοπεί βίαια, βρούμε και πάλι έναν κοινό βηματισμό για την Ευρώπη του αύριο.

Αυτή η επιλογή δεν συνεπάγεται την αντίθεση με κάποια θρησκεία στο σύνολό της, και εν προκειμένω στο Ισλάμ. Πρόκειται για ανυποχώρητο αγώνα κατά των εξτρεμιστικών ισλαμιστικών ομάδων, κι αυτό οφείλουν να το αντιληφθούν και οι μουσουλμάνοι, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις είναι οι ίδιοι θύματα αυτών των ακραίων ομόδοξών τους. Ο αγώνας αυτός, όμως, πρέπει να συμπεριλάβει και όσους ηγέτες παίζουν με την φωτιά και προσδοκούν, υποδαυλίζοντας τα θρησκευτικά μίση, να κερδίσουν πόντους στις διεκδικήσεις τους, όπως συστηματικά κάνει ο πρόεδρος Ερντογάν. Η Ευρώπη έχει, επομένως, έναν ακόμη σοβαρό λόγο να λάβει επιτέλους τα ορθά μέτρα για να τον σταματήσει.

 

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός.

Comments (0)

Tags: , ,

Και όμως, πολλά θα μπορούσαν να έχουν γίνει…

Posted on 30 Οκτωβρίου 2020 by admin

Καλόπιστοι συμπολίτες που συνειδητοποιούν την αδιαφορία της Κυβέρνησης να ασχοληθεί  με το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας, προβληματίζονται εάν οι τοπικοί φορείς της Αυτοδιοίκησης (Α΄ και Β΄ βαθμού) θα μπορούσαν να έχουν έναν πιο ενεργό ρόλο στην αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων.

Κατά την άποψή μας, σε  τόσο μεγάλα θέματα, έστω και εάν οι αρμοδιότητες  ανήκουν στα Υπουργεία, είναι ιδιαίτερα κρίσιμος ο ρόλος των τοπικών αρχών, είτε στην  μεταφορά των πραγματικώναναγκών της περιοχής μας, είτε στην διαμόρφωση θέσεων, είτε  – κυρίως – στην άσκηση πίεσης για προώθηση των κατάλληλων ενεργειών από το κέντρο, ώστε να φθάσουμε κάποτε στο επιθυμητό αποτέλεσμα.Κατά μείζονα λόγο όταν απαιτείται συντονισμός ανάμεσα σε υπουργεία και, κυρίως, όταν μια Κυβέρνηση, όπως η σημερινή, δεν τοποθετεί το πρόβλημα στην προτεραιότητα που αυτό έχει για την τοπική κοινωνία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι πρόσφατες καταστροφές από  πλημμύρες,γεγονός  που έφερε στην περιοχή σχεδόν το σύνολο των πολιτικών ηγεσιών για «αυτοψία» (;) και για υποσχέσεις αποζημιώσεων στους πληγέντες,  όταν όμως τους ζητάμε έγκαιρο σχεδιασμό, προγραμματισμό και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης έργων, τότεμας αγνοούν.

Στην φάση που βρίσκονται σήμερα τα υδατικά προβλήματα της Θεσσαλίας και στην πολιτική συγκυρία (νέα Κυβέρνηση 16 μηνών μετά τις εκλογές του 2019), πιστεύουμε πως θα μπορούσαν να είχαν γίνει τα παρακάτω :

  • Συνεδρίασητων οργάνων της Αυτοδιοίκησης (Περιφερειακό συμβούλιο, Γενική Συνέλευση ΠΕΔ, Δημοτικά Συμβούλια μεγάλων Δήμων), τα οποία θα εγκρίνουν μια επικαιροποιημένη «πλατφόρμα» θέσεων (με βάση τις προτάσεις επιστημόνων και χρηστών νερού), καθώς και έναπλαίσιο ενεργειών για ενημέρωση των συμπολιτών μας και για άσκηση ουσιαστικής πίεσης στην Κυβέρνηση.
  • Υποβολήαιτήματος τοπικής ηγεσίας και φορέωννα συζητηθεί το υδατικόπρόβλημα της Θεσσαλίας στη Βουλή, είτε σε επίπεδο θεματικής Επιτροπής της Βουλής (πχ Περιβάλλοντος – ΥδατικώνΠόρων), είτε μετά από ερώτηση/επερώτηση με πρωτοβουλία κομμάτων ή βουλευτών, είτε τέλος (το καλύτερο από όλα) γενική συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, επιδιώκοντας την λήψη αποφάσεων, ειδικά σε θέματα που εγείρονται αξιώσεις για αλλαγή πορείας από δεσμεύσεις παλαιότερων Κυβερνήσεων, όπως συμβαίνει με τα ημιτελή έργα επί του Αχελώου (Συκιά και σήραγγα μεταφοράς υδάτων).

Εάν η Περιφέρεια και οι Δήμαρχοι απαιτήσουν συντονισμένα συζήτηση στη Βουλή,  είναι βέβαιο ότι θα βρεθούνενώπιον των ευθυνών τους εκείνοι που επιθυμούν την διατήρηση μιας «θολούρας», και με δημοκρατικότρόπο και αποφασιστικότηταθα αντιμετωπίσουμεόσους συντηρούν μια καταστροφική για την Θεσσαλία στασιμότητα, ή  εκείνους που απεργάζονταιτην οριστική εγκατάλειψη και κατεδάφιση των έργων Αχελώου.

  • Δημόσιες αναλυτικέςεπικαιροποιημένες τοποθετήσεις στα ΜΜΕ (κεντρικά και τοπικά) των τοπικώναρχών για τους πραγματικούς στόχους της Θεσσαλίας στην παρούσα συγκυρία. Οι γενικότητες και τα ξεπερασμένα «είμαστε υπέρ του Αχελώου» (!) όχι απλώς δεν αρκούν, αλλά λειτουργούν και απωθητικά στην κουρασμένη από ανεκπλήρωτες υποσχέσεις κοινή γνώμη, η οποίατο μόνο που βλέπει είναι μια χωρίς όριο προβολή σε αλλάζητήματα, καθώς και πανηγυρικού τύπου δηλώσεις και φωτογραφίες για ενέργειες και έργα πολύ μικρότερης πολιτικής σημασίας, που επιπλέοναποτυπώνει την υποτίμηση των αρμοδίων για τα θέματαυδάτων και αποκαλύπτει τις  πολιτικές τους προτεραιότητες.
  • Επισκέψεις τοπικής ηγεσίας από κοινού με τους φορείς στους αρμόδιους Υπουργούς, ώστε να υπάρξει μία σαφής εκτίμηση για τις προθέσεις τους, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις, όπου θα προβάλλουμε αναλυτικά τους βασικούς άξονες των απαιτήσεών μας που αφορούνστα θέματα της υδατικής ασφάλειας (ξηρασία, πλημμύρες), της αποκατάστασης οικολο-γικής ισορροπίας (υπόγεια νερά, ποτάμια), της σταδιακής εξισορρόπησης του έντονα ελλειμματικού υδατικού ισοζυγίου, της διαμόρφωσης αγροτικής πολιτικής, της παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας (ΑΠΕ) κ.λπ.
  • Σε συνεργασία με ειδικούς επιστήμονες, οφείλει η Θεσσαλία (δια των φορέων της) να διαμορφώσει πρόταση για βελτίωση του θεσμικού πλαισίου διαχείρισης υδάτων, με επίκεντρο την δημιουργία φορέα διαχείρισης υδάτων (κατά υδατικό διαμέρισμα) με συμμετοχή των χρηστών, που θα συντονίζει την διαχείριση υδάτων στην περιοχή μας. Ως γνωστόν η Θεσσαλία αποτελεί το πλέον επιβαρυμένο υδατικό διαμέρισμα της χώρας και από τα πιο επιβαρυμένα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Συνεπώς η ανάληψη σχετικής πρωτοβουλίας είναι «εκ των ουκ άνευ» και συνάδειαπολύτως με  το όραμα του Περιφερειάρχη  Κώστα Αγοραστού να λειτουργούν οι Περιφέρειες ως τοπικές Κυβερνήσεις.
  • Εκπόνηση ολοκληρωμένου εφαρμοστικού σχεδίου (masterplan) για το σύνολο των υδατικών έργων και δράσεων στη Θεσσαλία,με βάση τις κατευθύνσεις που προαναφέραμε. Μόνο με ένα τέτοιο εργαλείο στα χέρια τους θα μπορούσαν οι αρμόδιοινα προσφέρουν υπεύθυνα υπηρεσίες στον τόπο μας και στις επόμενες γενιές και να αξιοποιήσουν κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία και ευκαιρίες που θα παρουσιάζονται (πχ σχέδιο ανάκαμψης).

Συνοπτικά, η στασιμότητα που εδώ και καιρόκαταγράφεταιβρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία  με τα μεγάλα λόγια που κατά καιρούς ακούγονται,ενώ στο βαθμό που  δεν παρατηρείται πρόοδος, οι αυτοδιοικητικοί ηγέτες μας τείνουν να γίνουν συνένοχοι με την κεντρική εξουσία στο διαρκές έγκλημα της οικολογικής καταστροφής, της αναπτυξιακής υστέρησης και της αδυναμίας απόκρουσης των κινδύνων που απειλούν την Θεσσαλία.

 

Γράφουν οι Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

Comments (0)

Tags: , ,

Το “αγκάθι” των Πρεσπών – Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Posted on 19 Οκτωβρίου 2020 by admin

Την επομένη της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών συμμετείχα στην 29η  Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων της ΕΕ (COSAC), που έλαβε  χώρα στη Σόφια της Βουλγαρίας στις 18.06.18. Το πρόσωπο της ημέρας ήταν ο τότε υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ Νίκολα Ντιμιτρόφ, ο οποίος ως εισηγητής στο πάνελ της Διάσκεψης είχε μιλήσει σε πανηγυρικούς τόνους για τη συμφωνία που υπέγραψε με τον Έλληνα ομόλογό του Νίκο Κοτζιά. Ως “παραφωνία”, στη σχεδόν εορταστική ατμόσφαιρα, υπήρξε η δική μου παρέμβαση.

Απαντώντας στον υπουργό Εξωτερικών των Σκοπίων που απευθύνθηκε στη Διάσκεψη στην αγγλική είπα ότι “αν ο κ. Ντιμιτρόφ μας μίλαγε στη μητρική του γλώσσα όλοι θα αντιλαμβάνονταν ότι η γλώσσα που βαφτίστηκε “μακεδονική” είναι βουλγαρική διάλεκτος”. Τα θυμήθηκα όλα αυτά διαβάζοντας την είδηση ότι η Βουλγαρία ουσιαστικά θέτει βέτο στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Βόρειας Μακεδονίας με την ΕΕ, που ήταν να αρχίσουν τον Δεκέμβριο, μέχρις ότου τα Σκόπια παραδεχθούν ότι ιστορικά και γλωσσικά αποτελούν τμήμα της Βουλγαρίας.

Βεβαίως, η Συμφωνία των Πρεσπών δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από την Ελλάδα που την έχει υπογράψει. Με την πρεμούρα των κυρίων Τσίπρα και Κοτζιά να την ολοκληρώσουν άρον-άρον αναγνωρίστηκε μακεδονική γλώσσα και μακεδονική ταυτότητα. Όμως, η Σόφια δεν συμφωνεί. Και όσον αφορά τη γλώσσα η αλήθεια είναι πρόδηλη. Γιατί η “μακεδονική” γλώσσα είναι τόσο κοντά στα βουλγάρικα που δεν χρειάζονται καν μετάφραση. Όπως οι αδελφοί μας Κύπριοι δεν χρειάζονται μετάφραση όταν μιλούν Ελλαδίτες.

Μπορεί η ανεξέλεγκτη τουρκική επιθετικότητα να περιορίζει την ενασχόληση με τα τεκταινόμενα στη βόρεια γειτονιά μας, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά με την εφαρμογή της περιβόητης συμφωνίας. Τα σχολικά βιβλία της γείτονος συνεχίζουν να διδάσκουν τον “μακεδονικό” αλυτρωτισμό, η επιτροπή παρακολούθησης εφαρμογής των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει τα Σκόπια δεν λειτουργεί, το πρόβλημα με την εμπορική χρήση του όρου “Μακεδονικό” παραμένει μετέωρο, και η Βόρεια Μακεδονία συνεχίζει να χρησιμοποιεί στις διεθνείς αγορές το ίδιο λογότυπο, που προϊόντος του χρόνου καθιερώνεται. Ακόμη, λοιπόν, και η κολοβή Συμφωνία των Πρεσπών δεν εφαρμόζεται στο σύνολό της κι αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει…

 

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός.

 

Στη φωτ.: Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος στη Διάσκεψη της Σόφιας απευθυνόμενος στον τότε υπ. Εξωτερικών των Σκοπίων Νίκολα Ντιμιτρόφ

Comments (0)

Tags: , ,

Χωρίς σχέδιο και οργάνωση στις πλημμύρες – Να περιμένουμε τα ίδια και στην ξηρασία ;

Posted on 12 Οκτωβρίου 2020 by admin

Έχοντας απομακρυνθεί κάπως από τις δύσκολες μέρες που πέρασε η Θεσσαλία (Καρδίτσα, Μουζάκι, Φάρσαλα κ.α), μας προσφέρεται η δυνατότητα για μια πιο ψύχραιμη αξιολόγηση των φαινομένων που έπληξαν την περιοχή και για χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον.

Οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι όλο αυτό το διάστημα επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στην επικοινωνία, άλλοτε για «άμυνα» μπροστά στις ευθύνες τους, άλλοτε για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης στις εύλογες απορίεςγιατί συνέβησαν όλες αυτές οι καταστροφές και πως θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί, όμως σε κάθε περίπτωση, απέφυγαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για το τι θα πράξουν στο μέλλον.  Ουσιαστικά δεν κάνουν καμία επιστημονική αξιολόγηση του τι έγινε και πως  θα μπορούσε να αποφευχθεί η καταστροφή αλλά  με τη διάχυση των ευθυνών και το θόλωμα του τοπίου αποφεύγουν να εξηγήσουν τις αδυναμίες του συστήματος προστασίας και να φανεί πως μπορούν να διορθωθούν βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Από την πλευρά μας, επιστήμονες και φορείς, οφείλουμε να αναλύσουμε τα στοιχεία και τις καταστάσεις και να προσφέρουμε στην κοινή γνώμη τεκμηριωμένα συμπεράσματα και όχι γενικότητες και αοριστολογίες.

  1. Αρχίζουμε από τα κλιματικά φαινόμενα. Σύμφωνα με στοιχεία του Αστεροσκοπείου Αθηνών (δες Καθημερινή, 27/9/2020), το ημερήσιο ύψος βροχής στις 18/9 στο Μουζάκι ήταν 254 χιλιοστά, ενώ στην Καρδίτσα αντίστοιχα 191. Για να κρίνει κανείς το μέγεθος του φαινομένου και της πιθανότητες επανεμφάνισης του, κατά τα έτη 2011 – 2019 παρουσιάστηκαν σε 13 τουλάχιστον περιπτώσεις, σε διάφορες περιοχές της χώρας, βροχοπτώσεις μεγαλύτερου ύψους (257 – 417 χιλιοστά/ημέρα), τρεις από τις οποίες το 2019 ! Ας σημειωθεί επίσης ότι στο διάστημα 2016 -2020 έκαναν την εμφάνισή τους στη χώρα μας 4 μεσογειακοί κυκλώνες (σαν τον Ιανό).

Συνεπώς οι υπερβολές που ακούσαμε όλο αυτό το διάστημα για «θεομηνία χιλιετίας», «εξαιρετικά σπάνιο», «πρωτόγνωρο» κ.λ.π. αποπροσανατολίζουν τους πολίτες και δεν βοηθούν την κοινωνία να οργανωθεί αναλόγως για το μέλλον.

Πρώτο συμπέρασμα  είναι ότι η Θεσσαλία είναι ευάλωτη και ανοχύρωτη απέναντι σε έντονα κλιματικά φαινόμενα που, ειδικά στις μεσογειακές χώρες, αναμένεται να είναι τακτικά επαναλαμβανόμενα και πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτά.

  1. Όπως προέκυψε από τις δημόσιες τοποθετήσεις των τοπικών παραγόντων που έχουν την ευθύνη για την διαχείριση των καταστάσεων, όπως αυτή του κυκλώνα, υπήρξε σοβαρό πρόβλημα συντονισμού, έλλειψης σχεδίου, αναποφασιστικότη- τας σε αναγκαίες άμεσες δράσεις και άλλα πολλά. Όταν δημόσια οι αρμόδιοι προσπαθούν να μεταφέρουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλον (π.χ. ποιος είναι αρμόδιος για τον καθαρισμό των ποταμών, ποιος αποφασίζει για καθαίρεση αναχωμάτων σε έκτακτες συνθήκες, γιατί δεν καθαιρέθηκαν έγκαιρα τα πρόχειρα φράγματα της αρδευτικής περιόδου κ.α), αυτό σημαίνει ότι πολλές ενέργειες που έπρεπε να έχουν προηγηθεί δεν έγιναν.Ουσιαστικά ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας ήταν ανέτοιμος και κατώτερος των περιστάσεων. Και επειδή παρατηρούμε ότι άρχισαν ήδη σε κάποιες περιπτώσεις κλήσεις για προανάκριση, θεωρούμε ότι η ποινικοποίηση, όπως συμβαίνει συνήθως, επί της ουσίας δεν θα οδηγήσει πουθενά.

Δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι οι τοπικοί πολιτικοί μας εκπρόσωποι οφείλουν να εκπονήσουν, να ανακοινώσουν και να έχουν έτοιμο για την επόμενη φορά ένα ολοκληρωμένο και εγκεκριμένο σχέδιο προστασίας, να συντηρούν συστηματικά τις υποδομές και να μην ψάχνουν αιφνιδιασμένοι, κατά την κρίσιμη ώρα, ποιος και τι πρέπει να κάνει.

  1. Η ασφάλεια της Θεσσαλίας από τα νερά δεν περιορίζεται μόνο όταν έχουμε βροχοπτώσεις, κυκλώνες και πλημμυρικά φαινόμενα. Εξ ίσου σημαντικό, ίσως, ειδικά για την οικονομία, είναι και οι αναμενόμενες παρατεταμένες ανομβρίες και οι ξηρασίες που απειλούν τον μεσογειακό νότο.

Και όπως αναφέρουν οι ερευνητές (ενδεικτικά : Συμβούλιο ΣΕΒ για την βιώσιμη ανάπτυξη – Καθημερινή, 6/9/2020) «..Η διαθεσιμότητατου νερού αναμένεται να μειωθεί στις περιοχές Νότιας Ευρώπης» ενώ οι βροχοπτώσεις στον νότο «αναμένεται (να μειωθούν) μέχρι και 15%» και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι «απαραίτητα έργα υποδομής για την αναπλήρωση του χαμένου υδατικού δυναμικού».

Η Θεσσαλία αναμφισβήτητα αποτελεί τυπικό παράδειγμα για όλα τα παραπάνω. Συνεπώςτρίτο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι χωρίς έργα συγκέντρωσης των χειμερινών απορροών, είτε στην λεκάνη Πηνειού (περιφερειακοί ταμιευτήρες), είτε στην λεκάνη Αχελώου (ταμιευτήρας Σκοπιάς και μεταφορά μέσω της ήδη διανοιγμένης σήραγγας), η περιοχή  μας, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη, στη χώρα μας, εκτίθεται σε τεράστιους κινδύνους. Οι πολιτικές ευθύνες όσων, εδώ και χρόνια, αμελούν για την ολοκλήρωση ημιτελών ή/και ένταξη νέων υδατικών έργων, είναι τεράστια. Και για να προλάβουμε, ας μην μας πούνε πάλι γενικά ότι «κάνουμε πολλά έργα», αλλά ας μας παρουσιάσουν επιτέλους ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με προοπτικές υλοποίησης για τα αναγκαία έργα, καθώς και ένα σχέδιο άμεσων δράσεων και μέτρων σε περίπτωση λειψυδρίας.

Και φυσικά να αποδείξουν έμπρακτα ότι διεκδικούν την υλοποίηση των έργων αυτών και όχι, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, τα έργα που όλοι αναγνωρίζουν ως κρίσιμης σημασίας, στην πράξη να μην προχωρούν, ούτε καν να περιλαμβάνεταιη χρηματοδότησή τους σε πρόγραμμα ένταξης.

Η αλήθεια είναι ότι όλες οι Κυβερνήσεις των τελευταίων ετών (συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής) κινήθηκαν στο ίδιο μοτίβο, αυτό της στασιμότητας και εγκατάλειψης της Θεσσαλίας στη τύχη της, σε όλους τους τομείς που προαναφέραμε.

Συνεπώς στα θέματα αυτά δεν υπάρχουν περιθώρια για πολιτικές ή κομματικές προτιμήσεις.

Οπότε το τέταρτο και τελευταίο συμπέρασμα είναι πως μόνο με πολιτική πίεση, από όλους τους φορείς και πολίτες της Θεσσαλίας, υπάρχει πιθανότητα να βρούνε ανταπόκριση οι προτάσεις μας, να εξασφαλίσουμε μελλοντικά την ασφάλεια από καταστροφικά φαινόμενα και να δούνε, τουλάχιστον οι επόμενες γενιές, προκοπή στην περιοχή μας.

 

Γράφουν οι Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας),  Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Μπαρμπούτης Τάσος (πρ. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ, μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ)

Comments (0)

Tags: ,

Στο ίδιο έργο θεατές

Posted on 30 Σεπτεμβρίου 2020 by admin

Τον περασμένο Μάϊο, αυτοί που υπογράφουμε και την παρούσα  επιστολή, ανησυχούσαμε για την πορεία των υδατικών θεμάτων στη Θεσσαλία και δημοσιοποιήσαμε τις αγωνίες μας στην Ελευθερία Λάρισας και σε άλλα ΜΜΕ, με τίτλο «Μετέωρες οι κυβερνητικές υποσχέσεις για τα υδατικά Θεσσαλίας».

Με βάση το δημοσίευμα αυτό, ο βουλευτής Λάρισας κ. Μάξ. Χαρακόπουλος, ακολουθώντας κοινοβουλευτική διαδικασία, υπέβαλε μία «αναφορά» προς τον αρμόδιο Υπουργό κ. Κ. Καραμανλή.

Πριν λίγες ημέρες δόθηκε στη δημοσιότητα η απάντηση του Υπουργού, και μάλιστα σε μια περίοδο που η Θεσσαλία ζούσε εφιαλτικές καταστάσεις από τις πλημμύρες, ενώ η φύση έδωσε ένα ακόμη μήνυμα για την σημασία της ασφάλειας της Θεσσαλίας από τα κλιματικά φαινόμενα (πλημμύρες, ξηρασία), τιμωρώντας την ανύπαρκτη πολιτική διαχείρισης των υδάτων στη χώρα μας.

Πριν σχολιάσουμε την πρόσφατη αποκαλυπτική απάντηση του Υπουργείου, ας μας επιτραπεί να πάμε πέντε χρόνια πίσω, στις αρχές της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το 2015.

Στις 26 Νοεμβρίου 2015 ο τότε βουλευτής Καρδίτσας κ. Κώστας Τσιάρας υπέβαλε στον υπουργό Υποδομών κ. Σπίρτζη το ερώτημα εάν «…υποστηρίζει η Κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ) …το σχέδιο ….που περιλαμβάνει τη μεταφορά 250 εκατ. κ.μ. νερού από Αχελώο και (εάν) θα προχωρήσει στην ολοκλήρωση των έργων που αυτό προβλέπει…».

Η απάντηση του Υπουργείου, ήλθε την 1η Δεκεμβρίου 2015.

Αρχικά επικαλούνταν την απόφαση 26/2014 του ΣτΕ, η οποία είχε κρίνει ότι ο παλιός σχεδιασμός του 2006, «αντίκειται στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης». Με βάση όμως αυτήν την απόφαση, ο κ. Σπίρτζης απάντησε ότι « πρέπει ….. να εξεταστεί και να διερευνηθεί η δυνατότητα τροποποίησης του υφισταμένου σχεδιασμού του φράγματος Συκιάς, …..να εξεταστεί η δυνατότητα ταπείνωσης της ανώτατης στάθμηςτου ταμιευτήρα…. που προφανώς θα έχει μειωμένη παραγωγή ενέργειας…». Ανέφερε επίσης ότι «…για υπέρτατους λόγους προστασίας της ανθρώπινης ζωής, του δημοσίου συμφέροντος και της προστασίας από την απώλεια του επενδεδυμένου κεφαλαίου, επιβάλλεται να ληφθούν μέτρα προστασίας των έργων σήραγγας εκτροπής και φράγματος Συκιάς(σ.σ. η υπογράμμιση ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ !), διότι εάν συμβεί αστοχία ….θα κινδυνέψουν ανθρώπινες ζωές….και θα υπάρξει εκτεταμένη οικολογική καταστροφή»και κατέληγε«..μετά την υπογραφή του Σχεδίου Διαχείρισης,θα κατασκευαστούν τα έργα της ήπιας πλέον εκτροπής του π. Αχελώου..»(σ.σ. η υπογράμμιση, αυτή τη φορά, δική μας).

Αυτά υποσχέθηκαν στη Βουλή, με αυτήν την απάντηση καθησύχασαν τον λαό της Θεσσαλίας ότι «θα κατασκευάσουν τα έργα», έστω και «κουτσουρεμένα».

Το τι ακολούθησε είναι γνωστό. Τέσσερα ολόκληρα χρόνια, όχι μόνο δεν «κατασκεύασαν έργα», όχι μόνο δεν «τροποποίησαν», όπως είπανε, τον σχεδιασμό, αλλά ούτε καν ασχολήθηκαν με την συντήρηση και προστασία των υφισταμένων έργων, που, όπως οι ίδιοι δήλωναν με έμφαση, ήταν επιβεβλημένα.

Εννοείται επίσης ότι, όλα αυτά τα χρόνια, δεν άγγιξαν καν το θέμα των υδάτων, δεν εργάστηκαν για την ωρίμανση και προώθηση (για υλοποίηση ούτε λόγος) σημαντικών ταμιευτήρων εντός της λεκάνης Πηνειού (Σκοπιά Φαρσάλων, Πύλη, Νεοχωρίτη, Μουζάκι, Ελασσόνα, κ.λ.π.) που θα μας προστάτευαν από πλημμύρες, θα ενίσχυαν την άμυνά μας απέναντι στη ξηρασία και θα έδιναν δυνατότητα άρδευσης καλλιεργειών, μείωση κόστους παραγωγής, υποκατάσταση των καταστροφικών αντλήσεων και μερική ανακούφιση των υπόγειων (κυρίως) αλλά και επιφανειακών υδροφορέων (π.χ. ποτάμια).

Καθ’ όλη την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, είναι γεγονός ότι η ΝΔ, ως προς το υδατικόπρόβλημα της Θεσσαλίας, δεν στάθηκε στο ύψος των απαιτήσεων, παρότι οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές.

Ας σημειωθεί ότι από τον Ιανουάριο του 2014 είχε πλέον εκδοθεί η πολυαναμενόμενη, μετά από πέντε χρόνια καθυστέρησης, τελική απόφαση του ΣτΕ (αριθμ. 26) για τα έργα  Αχελώου. Παράλληλα, από τον Σεπτέμβριο του 2014, η Θεσσαλία (όπως και όλα τα υδατικά διαμερίσματα της χώρας) διέθετε πλέον εγκεκριμένο ΣΔΥ, το οποίο προσδιόριζε τα  μεγέθη και την οικολογική κατάσταση των υδάτων στην κάθε περιοχή, προέβλεπε μέτρα και έργα, έθετε τις προτεραιότητες και σκιαγραφούσε ένα πλαίσιο δράσης.

Δυστυχώς η ΝΔ, μετά τον Δεκέμβριο του 2015 (ερώτηση Κ. Τσιάρα) ουδέποτε απαίτησε από την Κυβέρνηση να απαντήσει στα απλά και αυτονόητα ερωτήματα που προκύπταν :

α) Ποια έργα υδάτων θα προωθήσουν στη Θεσσαλία ;

β) Πότε θα κινηθούν για την ολοκλήρωση των έργων Αχελώου, έστω όπως τα είχε υποσχεθεί ο κ. Σπίρτζης ;

γ) Με τα ισχύοντα (νέα) δεδομένα, πως θα αντιμετώπιζαν τα προβλήματα ασφάλειας, οικολογικής αποκατάστασης, αρδεύσεων και παραγωγής ΥΗ ενέργειας στη Θεσσαλία ;

Και ενώ πάντα μας απασχολούσε, γιατί άραγε αυτή η «λάϊτ» αντιμετώπιση του υδατικού από την ΝΔ και η χαλαρή «όχληση» προς μια Κυβέρνηση, απέναντι στην οποία, σχεδόν σε όλα τα άλλα θέματα, η ΝΔ ήταν ιδιαίτερα σκληρή, ήλθε προ ημερών η απάντηση της σημερινής ηγεσίας του Υπ. Υποδομών προς τον κυβερνητικό βουλευτή κ. Χαρακόπουλο και η οποία, προς έκπληξη δική μας, υπήρξε ακριβης αντιγραφη της απαντησης του κ. Σπίρτζη το 2015 (!!). Ούτε καν τις φράσεις δεν άλλαξαν, ακόμη και η διατύπωση των υποσχέσεων έμεινε η ίδια (!). Σαν να μην πέρασε μια μέρα ……Αυτό δεν προσβάλλει τη νοημοσύνη των Θεσσαλών ;

Και ενώ εμείς παραμένουμε εύπιστοι στα περί «δημοκρατίας», «διαβούλευσης» με τις τοπικές κοινωνίες και φορείς και άλλα παρόμοια, όλα αυτά παρέμειναν όπως και με τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή λόγια για να ξεγελούν τους αφελείς, Όπως λοιπόν βιώσαμε τον αυταρχισμό του ΣΥΡΙΖΑ με το «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» του κ. Φάμελλου που απαγόρευσε (!) στους μελετητές να εξετάσουν την ενίσχυση του ελλειμματικού υδατικού δυναμικού της Θεσσαλίας από τον Αχελώο, έτσι και η ΝΔ, απροειδοποίητα και αβασάνιστα, ανακοινώνει μέσω Βουλής ότι θα διατηρήσει τις επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ και ότι σκοπεύει               να καταστρέψει μέρος των έργων (και συγκεκριμένα τον ήδη ολοκληρωμένο εκχειλιστή οπλισμένου σκυροδέματος), που εδώ και χρόνια κατασκευάστηκαν στον ταμιευτήρα Συκιάς, για να κατεβάσουν (λέει) την στάθμη του νερού της λίμνης, ώστε να μην χάσει την θέα του ένα έρημο μοναστήρι (!!).

Και δεναισθάνονται την ανάγκη να δώσουνκάποιαεξήγηση, γιατί τέλος πάντων και από πού δέχονται πιέσεις, ώστε 15 μήνες τώρα να μην έχει γίνει ένα μικρό βήμα προόδου στα θέματα αυτά.

Με όσα συμβαίνουν, πλέον δεν υπάρχουν απορίες, τουλάχιστον σε εμάς. Η Κυβέρνηση της ΝΔ, προφανώς, παραπέμπει στις καλένδες την επίλυση του υδατικού μας προβλήματος. Όσο για τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη και των Υπουργών του (μερική εκτροπή, κ.λ.π) έχουν την ίδια αξιοπιστία με εκείνες των υπευθύνων της διακυβέρνησης 2015 – 2019, στους οποίους, σημειωτέον, η ΝΔ απέδιδε αρκετέςφορές τον χαρακτηρισμό «πολιτικοί απατεώνες» !

Μέσα σε όλα αυτά, παρατηρούμε και την διστακτικότητα ανάμεσα στους φιλοκυβερνητικούς παράγοντες της Θεσσαλίας (στους Βουλευτές, στην Περιφέρεια, στην Αυτοδιοίκηση και σε κάποιους φορείς), που αμήχανοι και χωρίς να αντιδρούν, παρακολουθούν την Κυβέρνηση να «σέρνει» χωρίς εξηγήσεις τα θέματα αυτά και να τα μεταθέτει  έξω από την τετραετία της, ίσως και για να τα θάψειοριστικά.

Λυπούμαστε κύριοι της Κυβέρνησης. Όποιες και εάν είναι οι πολιτικές μας απόψεις και παρά την πικρία που αισθανόμαστε, εμείς θα ακολουθήσουμε τον δρόμο που τόσα χρόνια περπατάμε.

Φοβούμαστε πως δεν έχουμε πολλά να περιμένουμε από εσάς, ούτε και από τον ΣΥΡΙΖΑ που  τώρα, φυσικά, δεν αντιδρά, ενώ η ηγεσία του απολαμβάνει την συνέχιση της στασιμότητας, την οποία και εκείνοι είχαν επί χρόνια επιλέξει.

Η πολιτική αυτή οδηγεί σε καταστροφές, όπως αυτές έζησε η Θεσσαλία τις τελευταίες μέρες, τις οποίες θα είχαμε αποφύγει (σε μεγάλο βαθμό) αν είχανγίνει έργα ταμίευσης νερού (Μουζάκι, Σκοπιά) και σε σοβαρούς κινδύνους τόσο για τα υπόγεια νερά (από την ληστρική άντληση νερών) όσο και για τα εδάφη (από κακής ποιότητας νερά άρδευσης). Η μεγαλύτερη και πιο παραγωγική πεδιάδα οδηγείται δηλαδή σε καταστροφή.

Και όσο για «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα»,που τόσα χρόνια ακούμε και τώρα τα παίρνετε πίσω, δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας  να μας ξεστρατίσουν.

Μαζί με τον κόσμο και όποιους φορείς είναι πρόθυμοι να αντιδράσουν, θα σταθούμε απέναντι σε αυτή την πολιτική σας επιλογή και στην υπαναχώρηση από τις υποσχέσεις σας.

 

Γράφουν οι Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γιαννακός Κώστας (Πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Καλλές Γιάννης (Πρόεδρος Εταιρείας Θεσσαλικών Μελετών)

 

Comments (0)

Tags: , ,

Τάσος Τσιαπλές: Η πλήρης και σταθερή εργασία είναι δικαίωμα όλων

Posted on 18 Σεπτεμβρίου 2020 by admin

Κυβέρνηση, περιφέρεια, δήμοι, σαν αντιστάθμισμα στην αύξηση των απολύσεων και της επίσημης καταγραμμένης ανεργίας, προβάλλουν τα διάφορα προγράμματα ολιγόμηνης προσωρινής απασχόλησης που δεν αποτελούν λύση στο πρόβλημα της διογκούμενης ανεργίας, απλά αποκαλύπτουν το μέλλον που έχουν χαράξει για γενιές και γενιές στο πλαίσιο αυτής της ταξικής αντιλαϊκής  πολιτικής.

Το γενικό μοντέλο είναι: Εργάτης σε δουλειά – λάστιχο, με ελάχιστα δικαιώματα. Τα προγράμματα που ανακοινώνονται κατά περιόδους, όπως και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν έχουν καμία σχέση με τη σταθερή και μόνιμη εργασία, με πλήρη δικαιώματα. Στέλνουν τους ανέργους ως φθηνή εργατική δύναμη χωρίς δικαιώματα στα χέρια της εκμετάλλευσης των εργοδοτών. Μετά το τέλος του προγράμματος οι άνεργοι θα είναι και πάλι στο άγχος και την ανασφάλεια, με μειωμένες απαιτήσεις στην αναζήτηση τρόπου να θρέψουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους. Μέσα από αυτά τα προγράμματα δεν αντιμετωπίζεται βεβαίως η ανεργία. Διασφαλίζονται, όμως, τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

Η ανεργία είναι γέννημα – θρέμμα του εκμεταλλευτικού συστήματος που ενισχύει με κάθε τρόπο την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, σε κάθε κλάδο.

Οι καπιταλιστές είναι αυτοί που αξιοποιούν την ανεργία για να χτυπήσουν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, να τσακίσουν τους μισθούς. Κι από κοντά η κυβέρνηση, που μέσα από τα προγράμματα απασχόλησης ταΐζει με «ζεστό» χρήμα τα αφεντικά, που μαζί με την Περιφέρεια και τους Δήμους χτυπούν την πλήρη και σταθερή εργασία. Μέσα και από τους όρους εργασίας που προβλέπουν αυτά τα προγράμματα δυναμώνουν την εκμετάλλευση.

Από τη σκοπιά τους οι άνεργοι, καθώς είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τα πάντα για να εξασφαλίσουν την επιβίωση, αναγκαστικά καταφύγουν και σε τέτοια προγράμματα, ελπίζοντας σε μια μικρή ανακούφιση. Αυτό, όμως, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να οδηγεί σε νομιμοποίηση αυτών των μέτρων και της χαμοζωής στη συνείδησή τους. Δεν είναι εργασία η σύγχρονη σκλαβιά. Αντίθετα, σ’ όποιον χώρο δουλειάς κι αν βρεθούν πρέπει να φροντίσουν να έρθουν σε επαφή με τα ταξικά προσανατολισμένα σωματεία, να ενώσουν τη δύναμή τους με τους άλλους εργαζόμενους, να οργανώσουν την πάλη τους, έτσι που και δουλειά με δικαιώματα να εξασφαλίσουν και να ανοίγουν δρόμο για να σπάσουν τις αλυσίδες της εκμετάλλευσης.

Στις σημερινές συνθήκες άνεργοι και εργαζόμενοι πρέπει να διεκδικήσουν οργανωμένα μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, που είναι το βασικότερο δικαίωμα του ανθρώπου. Κατοχύρωση του 35ωρου, 7ωρου, 5ήμερου και διασφάλιση της κυριακάτικης αργίας. Απαγόρευση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης και κάθε μορφής ανασφάλιστης εργασίας. Πρακτική άσκηση των σπουδαστών με πλήρεις αποδοχές και εργασιακά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.  Έξι (6) ώρες δουλειάς για τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα, για σπουδαστές και φοιτητές που αναγκάζονται να δουλεύουν. Επίδομα ανεργίας για όλη τη διάρκεια της ανεργίας, για όλες τις κατηγορίες των ανέργων, με πλήρη και δωρεάν υγειονομική φροντίδα και περίθαλψη χωρίς προϋποθέσεις. Ούτε βήμα πίσω απ’ αυτά!

 

Γράφει ο Τάσος Τσιαπλές, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας

Comments (0)

Tags: , ,

Δικαιώματα και fake news στον πόλεμο με την πανδημία – Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Posted on 25 Μαΐου 2020 by admin

Η πλανητική έκρηξη της πανδημίας του COVID 19 επέβαλε σε όλα σχεδόν τα κράτη την λήψη έκτακτων μέτρων, με σκοπό την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της διάδοσης της ασθένειας. Ωστόσο, οι αποφάσεις αυτές, μοιραία, οδήγησαν σε περιορισμούς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την περίοδο αυτή βιώσαμε, μεταξύ άλλων, την αναστολή της ελεύθερης μετακίνησης εντός και εκτός του κράτους, της ελεύθερης συνεύρεσης σε κλειστούς και σε ανοικτούς χώρους, της εκδήλωσης της θρησκευτικής πίστης σε χώρους λατρείας, της λειτουργίας της εκπαίδευσης, της ανεμπόδιστης ψυχαγωγίας.

Επρόκειτο, ασφαλώς, για μια πρωτόγνωρη κατάσταση, ιδιαίτερα για τους πολίτες των φιλελεύθερων χωρών, οι οποίοι έως τώρα δεν μπορούσαν να διανοηθούν την εφαρμογή του συνόλου αυτών των απαγορεύσεων. Όπως, όμως, προκύπτει από καταγγελίες που γίνονται γνωστές στην διεθνή κοινότητα, σε πολλές περιπτώσεις, ιδίως εκ μέρους αυταρχικών καθεστώτων, οι περιορισμοί των δικαιωμάτων των πολιτών ήταν υπερβολικοί, και υπερέβαιναν τον στόχο της αναχαίτισης της πανδημίας.

Όπως επισήμανε η Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Μισέλ Μπατσελέτ «αν δε γίνεται σεβαστό το κράτος δικαίου, η υγειονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης κινδυνεύει να μετατραπεί σε καταστροφή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι επιβλαβείς επιπτώσεις της οποίας θα ξεπεράσουν χρονικά κατά πολύ την ίδια την πανδημία».

Τα στοιχεία δείχνουν ότι, μεταξύ άλλων, η συγκυρία λειτούργησε ως πρόσχημα για την φίμωση Μέσων Ενημέρωσης και φωνών αντιφρονούντων. Συγκεκριμένα, από την εμφάνιση της επιδημίας στην Κίνα στα τέλη του 2019, έχουν καταγραφεί πάνω από 130 περιστατικά προσβολής των δικαιωμάτων του Τύπου σε όλο τον κόσμο και σχεδόν 40 δημοσιογράφοι συνελήφθησαν ή έχει ασκηθεί δίωξη σε βάρος τους επειδή αμφισβήτησαν τον τρόπο διαχείρισης της πανδημίας από τις χώρες τους ή τον επίσημο απολογισμό του αριθμού των κρουσμάτων και των θανάτων. Αναφέρω ενδεικτικά τις διώξεις δημοσιογράφων στην Τουρκία, όπως του Φατίχ Πορτακάλ, επειδή άσκησε κριτική στον Ερντογάν για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Την ίδια ώρα, η τουρκική κυβέρνηση έδωσε αμνηστία σε 90.000 κρατούμενους, συμπεριλαμβανομένων δραστών σεξουαλικών εγκλημάτων, όχι όμως σε δημοσιογράφους και πολιτικούς κρατουμένους.

Ωστόσο, η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος ήταν η διόγκωση του φαινομένου των fake news, των παραπλανητικών ή ψευδών ειδήσεων, σχετικά με την πραγματική φύση της ασθένειας και τους σκοπούς των μέτρων αντιμετώπισής της. Δυστυχώς, αυτό συνέβη και στη χώρα μας, κατά κόρον, με την πλημμυρίδα δημοσιευμάτων στο διαδίκτυο με συνωμοσιολογικές θεωρίες που, με πρόσχημα την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επιχείρησαν να υπονομεύσουν τα μέτρα ασφάλειας για τη δημόσια υγεία. Οι συγκεντρώσεις σε πλατείες χωρίς κανένα μέτρο ασφάλειας, στο όνομα της ελευθερίας συναθροίσεων, ήταν τελικά πράξη ανευθυνότητας που έθετε σε κίνδυνο τη ζωή όχι μόνον των παρευρισκόμενων αλλά και των οικείων τους, που πιθανόν να είναι πιο ευπαθείς από τους ίδιους.

Εν πάση περιπτώσει, σε ότι αφορά στη χώρα μας, θεωρώ ότι το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η συνταγματική νομιμότητα δεν κινδύνευσαν, ούτε κινδυνεύουν. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών συνειδητά τήρησαν τα προληπτικά μέτρα που έλαβε η πολιτεία, αναγνωρίζοντας την προσωρινότητά τους και ότι αυτό που προέχει επί του παρόντος είναι η διασφάλιση του υπέρτατου αγαθού της υγείας.

 

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

Comments (0)

Tags: , ,

Νίκος Καρδούλας: Πότε τελειώνει η πανδημία στην Ελλάδα;

Posted on 20 Μαΐου 2020 by admin

Στην παρούσα έρευνα παρουσιάζονται οι προγνώσεις του μαθηματικού μου μοντέλου, του Ινστιτούτου ΙΗΜΕ του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον και του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης, για το ημερολογιακό τέλος της πανδημίας του κορωνοϊού στην Ελλάδα, όσον αφορά το μαθηματικό μηδενισμό των κρουσμάτων.

  1. Πρόγνωση του μαθηματικού μου μοντέλου

Πραγματοποιώντας  προσομοίωση του μαθηματικού μου μοντέλου με δεδομένα του 2ου κύκλου της πανδημίας από 4 Μαΐου έως 18 Μαΐου και χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικές μαθηματικές προσεγγίσεις, διαπιστώθηκαν τα παρακάτω:

  • Με την πρώτη πιο αισιόδοξη μαθηματική προσέγγιση τα κρούσματα του κορωνοϊού μηδενίζονται μαθηματικά (0-5 κρούσματα) μέχρι τις 30 Μαΐου και ο τελικός αριθμός των κρουσμάτων θα κυμαίνεται από 2840 έως 3067.
  • Με τη δεύτερη μαθηματική προσέγγιση τα κρούσματα του κορωνοϊού μηδενίζονται μαθηματικά μέχρι τις 7 Ιουνίου και ο τελικός αριθμός των κρουσμάτων θα κυμαίνεται από 2840 έως 3138.
  1. Πρόγνωση του Ινστιτούτου ΙΗΜΕ του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον

Στις 18 Μαΐου το ΙΗΜΕ (Institute of Health Metrics and Evaluation) του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, προέβλεψε ότι ο μαθηματικός μηδενισμός των κρουσμάτων στην Ελλάδα (0-5 κρούσματα) θα συμβεί στις 23 Ιουλίου και ο τελικός αριθμός των κρουσμάτων θα κυμαίνεται από 3275 έως 4362. Στο παρακάτω διάγραμμα απεικονίζονται και οι ημερήσιες προγνώσεις κρουσμάτων του ΙΗΜΕ από τις 4 Μαΐου έως τις 23 Ιουλίου.

  1. Πρόγνωση του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης

Στις 28 Απριλίου το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, εκτίμησε ότι το τέλος της πανδημίας στην Ελλάδα θα συμβεί στις 13 Ιουλίου.

 

Γράφει ο Νίκος Καρδούλας, Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π. MSc _UK – Συνταγματάρχης ε.α.

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ν. Καρδούλας: Πιο θανατηφόρος ο κορωνοϊός από τη γρίπη παγκοσμίως με ευχάριστη εξαίρεση την Ελλάδα

Posted on 15 Μαΐου 2020 by admin

Οι απόψεις για το εάν ο κορωνοϊός είναι πιο θανατηφόρος από την εποχική γρίπη διίστανται διεθνώς, τόσο κατά την έναρξη εξάπλωσής του, όσο και σήμερα.

Στην παρούσα έρευνα γίνεται μία προσπάθεια να αποσαφηνισθεί το παραπάνω ερώτημα, μέσα από επίσημα στατιστικά στοιχεία. Τα στοιχεία προέρχονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (US-CDC), το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC), το Ευρωπαϊκό Σύστημα Επιδημιολογικής Επιτήρησης της Θνησιμότητας (Euro-MOMO),  τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Flu News Europe, τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) της Ελλάδας και της παγκόσμιας εφαρμογής Wordmeter.

Για τη χρονική περίοδο 2018-2019 έχει εκτιμηθεί κατά μέσο όρο ότι συσχετίσθηκαν με τη γρίπη 389.000 θάνατοι παγκοσμίως, 69.400 θάνατοι στην Ευρώπη (χώρες Euro-MOMO), 34.200 θάνατοι στις ΗΠΑ και 1071 θάνατοι στην Ελλάδα.

Όπως φαίνεται στον πίνακα 1, συσχετίζονται 5 θάνατοι με τη γρίπη ανά 100.000 πληθυσμό παγκοσμίως, 16 στην Ευρώπη και 10 σε ΗΠΑ και Ελλάδα, κατά την περίοδο 2018-2019.

Τα κρούσματα της εποχικής γρίπης και του κορωνοϊού απεικονίζονται μόνο για στατιστικούς λόγους και όχι για συγκρίσεις, τόσο στον πίνακα 1, όσο και στον επόμενο πίνακα 2, αφού για τη μεν γρίπη πολλές χώρες καταγράφουν μόνο τα σοβαρά κρούσματα και οι συνολικές εκτιμήσεις πραγματοποιούνται από τους διεθνείς οργανισμούς, για δε τον κορωνοϊό δεν μπορούν να προσδιορισθούν με σαφήνεια οι ασυμπτωματικοί ασθενείς.

Οι 20 χώρες της Ευρώπης που συμμετέχουν στο σύστημα Euro-MOMO είναι οι: Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ελλάδα, Εσθονία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Νορβηγία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Πορτογαλία, Σουηδία και Φινλανδία.

Για τη χρονική περίοδο 2019-2020 εκτιμάται κατά μέσο όρο από τον ΠΟΥ ότι θα συσχετισθούν με τη γρίπη 470.000 θάνατοι παγκοσμίως. Στις ευρωπαϊκές χώρες του Euro-MOMO εκτιμάται ότι μέχρι σήμερα συσχετίζονται με τη γρίπη 60.000 θάνατοι, ενώ στην Ελλάδα ο αριθμός εκτιμάται στους 810 θανάτους μέχρι σήμερα. Για τις ΗΠΑ το US-CDC εκτιμά ότι θα συσχετισθούν με τη γρίπη 43.000 θάνατοι.

Μέχρι σήμερα συσχετίζονται με τον κορωνοϊό 303.418 θάνατοι παγκοσμίως, 152.691 στην Ευρώπη (χώρες Euro-MOMO), 86.912 στις ΗΠΑ και 156 στην Ελλάδα.

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τους παραπάνω πίνακες 1 και 2 είναι:

  • Παγκοσμίως συσχετίζονται με τον κορωνοϊό 4 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό μέχρι σήμερα, ενώ με τη γρίπη 2018-2019 συσχετίζονται 5 θάνατοι ανά 100.000 και για τη γρίπη 2019-2020 εκτιμάται ότι θα υπάρξουν 6 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό. Δεδομένου ότι οι θάνατοι λόγω κορωνοϊού αυξάνονται συνεχώς παγκόσμια, ενώ της γρίπης μειώνονται, εκτιμάται ότι τελικά ο κορωνοϊός θα έχει υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από τη γρίπη παγκοσμίως την περίοδο 2019-2020.
  • Στην Ευρώπη συσχετίζονται με τον κορωνοϊό 35 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό μέχρι σήμερα, ενώ με τη γρίπη 2018-2019 συσχετίζονται 16 θάνατοι ανά 100.000 και με τη γρίπη 2019-2020 μέχρι σήμερα συσχετίζονται 14 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό.
  • Στις ΗΠΑ συσχετίζονται με τον κορωνοϊό 26 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό μέχρι σήμερα, ενώ με τη γρίπη 2018-2019 συσχετίζονται 10 θάνατοι ανά 100.000 και για τη γρίπη 2019-2020 εκτιμάται ότι θα υπάρξουν 13 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό.
  • Στην Ελλάδα συσχετίζεται με τον κορωνοϊό 1 θάνατος ανά 100.000 πληθυσμό μέχρι σήμερα, ενώ με τη γρίπη 2018-2019 συσχετίζονται 10 θάνατοι ανά 100.000 και με τη γρίπη 2019-2020 μέχρι σήμερα συσχετίζονται 8 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό.
  • Παρατηρείται λοιπόν στην Ελλάδα ότι ο κορωνοϊός έχει χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από τη γρίπη και αυτό αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα και παγκόσμια πρωτοτυπία. Η χώρα μας τόσο με τις ενέργειες της κυβέρνησης, όσο και με τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα των πολιτών της στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού, αποτέλεσε παγκόσμιο παράδειγμα προς μίμηση.
  • Η Ελλάδα με μέσο όρο 9 θανάτων ανά 100.000 πληθυσμό λόγω γρίπης στις περιόδους 2018-2019 και 2019-2020, παρουσιάζει επίσης χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας στη γρίπη, σε σχέση με τις 20 ευρωπαϊκές χώρες που συμμετέχουν στο EuroMOMO (15 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό) και τις ΗΠΑ (12 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό), λίγο πιο πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο που είναι 6 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμό.

Συμπεραίνοντας, ο κορωνοϊός είναι παγκοσμίως πιο θανατηφόρος από την εποχική γρίπη σύμφωνα με την παρούσα έρευνα, με ευχάριστη έκπληξη την Ελλάδα όπου ο κανόνας αντιστρέφεται. Επιδεικνύοντας ως χώρα ένα μεγάλο βαθμό υπευθυνότητας στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού, αιφνιδιάσαμε ευχάριστα κάποιους στο εξωτερικό, οι οποίοι πάντα χρησιμοποιούσαν όχι και πολύ κολακευτικά λόγια για τη χώρα μας και για τους πολίτες της.

 

Γράφει ο Νίκος Καρδούλας, Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π. MSc _UK – Συνταγματάρχης ε.α.

Comments (0)

Tags: , ,

Ν. Καρδούλας: Οι τέσσερις επιτυχείς και επαληθευμένες προγνώσεις του μοντέλου μου για κορωνοϊό

Posted on 12 Μαΐου 2020 by admin

Όταν στα τέλη Μαρτίου δημοσίευσα την έρευνα με σκοπό την απεικόνιση με μαθηματική προσέγγιση της συμπεριφοράς της εξέλιξης της νόσου του κορωνοϊού στη χώρα μας, είχα επισημάνει ότι οι μαθηματικές προσεγγίσεις είναι  διαδικασίες με πολλούς περιορισμούς και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την φυσική εξέλιξη των πραγμάτων.

Με το τέλος όμως του 1ου κύκλου της πανδημίας στις αρχές Μαΐου,  η ιστορία δικαίωσε τις προγνώσεις του μαθηματικού μου μοντέλου, το οποίο προέβλεψε ένα μήνα πριν ακόμα και τον χρόνο άρσης των περιοριστικών μέτρων στις αρχές Μαΐου.

Οι τέσσερις επιτυχείς και επαληθευμένες προγνώσεις του μαθηματικού μου μοντέλου για την εξέλιξη του κορωνοϊού σε Ελλάδα και Κύπρο στον 1ο κύκλο της πανδημίας, ήταν:

1η: Επαλήθευση της πρόγνωσης για το μαθηματικό ημερολογιακό μηδενισμό των κρουσμάτων τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Κύπρο (διάγραμμα 1). Στην Ελλάδα η πρόγνωση για μηδενισμό κρουσμάτων κατά τη διάρκεια του 1ου κύκλου της πανδημίας ήταν η 3η Μαΐου, γεγονός που αναγγέλθηκε πριν ένα μήνα και που όντως συνέβη, αφού στις 3 Μαΐου επιβεβαιώθηκαν από τον ΕΟΔΥ 6 κρούσματα, ενώ το θεωρητικό μαθηματικό μηδέν των κρουσμάτων του μοντέλου ήταν από 0 έως 7 ημερήσια κρούσματα, λόγω της ύπαρξης του σχετικού στατιστικού σφάλματος. Το ίδιο συνέβη και στην Κύπρο, όπου η πρόγνωση ήταν μηδενισμός κρουσμάτων έως τις 6 Μαΐου, ενώ ο μηδενισμός συνέβη στις 4 Μαΐου, όταν υπήρξαν επιβεβαιωμένα 2 κρούσματα και  το θεωρητικό μαθηματικό μηδέν των κρουσμάτων του μοντέλου ήταν από 0 έως 4 ημερήσια κρούσματα.

2η: Επιβεβαίωση της πρόγνωσης για το μαθηματικό ημερολογιακό μηδενισμό των θυμάτων, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Κύπρο (διάγραμμα 2). Στην Ελλάδα στις 1 Μαΐου έγινε ταύτιση του προβλεπόμενου μαθηματικού ημερολογιακού μηδέν των θυμάτων, με το πραγματικό μηδέν των θυμάτων, ενώ στην Κύπρο επαληθεύθηκε η πρόγνωση για το μηδενισμό θυμάτων στις 4 και 5 Μαΐου.

3η: Καθημερινή επαλήθευση του προβλεφθέντος ημερήσιου συνολικού αριθμού κρουσμάτων και θυμάτων του μοντέλου, με τον επιβεβαιωμένο επίσημα, επί 40 συνεχόμενες ημέρες στην Ελλάδα και επί 5 συνεχόμενες ημέρες στη Κύπρο (πίνακας 3).

4η: Επιτυχής πρόβλεψη του συνολικού αριθμού κρουσμάτων και θυμάτων στο τέλος του 1ου κύκλου της πανδημίας, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Κύπρο. Στην Ελλάδα μέχρι τις 4 Μαΐου είχαν προβλεφθεί 2429-2685 κρούσματα και 136-150 θύματα και τα επίσημα επιβεβαιωμένα στοιχεία από τον ΕΟΔΥ στις 4  Μαΐου ήταν 2632 κρούσματα και 146 θύματα αντίστοιχα. Το ίδιο συνέβη και στην Κύπρο, όπου είχαν προβλεφθεί μέχρι τις 6 Μαΐου 829-916 κρούσματα και 20-24 θύματα και τα επίσημα επιβεβαιωμένα στοιχεία από το Υπουργείο Υγείας στις 6 Μαΐου ήταν 883 κρούσματα και 21 θύματα αντίστοιχα.

Αντίστοιχο ακριβές και επαληθευμένο μαθηματικό μοντέλο, τόσο στην Ελλάδα, όσο και παγκόσμια, δεν έχει παρατηρηθεί.

 

Γράφει ο Νίκος Καρδούλας, Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π. MSc _UK – Συνταγματάρχης ε.α.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ποτέ ξανά! – Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Posted on 11 Μαΐου 2020 by admin

Η δεκαετία 2009-2019 θα καταγραφεί ως μια από τις πιο διχαστικές στην νεοελληνική ιστορία. Η οικονομική κατάρρευση, που συμπαρέσυρε ή μάλλον αποκάλυψε τα σοβαρά δομικά προβλήματα της χώρας, τροφοδότησε πρωτοφανή αισθήματα οργής σε ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Γαλουχημένοι με κατεστημένες ιδεοληψίες, που γιγαντώθηκαν στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης πολλοί συμπολίτες μας άρχισαν να αναζητούν παντού εχθρούς. Κι όχι μόνον στην τρόικα, στους «γερμανοτσολιάδες» πολιτικούς, στους αιμοδιψείς τραπεζίτες και στους «πουλημένους δημοσιογράφους», αλλά ακόμη και στους διπλανούς τους, στους γείτονές τους, στους συγγενείς τους. Γενικά σε όσους δεν συμφωνούσαν με τη δική τους οπτική των πραγμάτων.

Η λογική παραχώρησε τη θέση της στο συναίσθημα, και μάλιστα το πλέον σκοτεινό, αυτό που εκδηλώνει μίσος για τον άλλον, που τον βαπτίζει θανάσιμο αντίπαλο, και επιδιώκει την εξόντωσή του. Όταν ανοίγει αυτό το κουτί της Πανδώρας οι συνέπειες είναι καταστροφικές. Κάπως έτσι ξεκινούν και οι εμφύλιοι σπαραγμοί. Όποιος υποκύψει στην τυφλή αντίδραση, ακόμη και εάν αυτή εδράζεται σε πραγματικά αίτια, καταλήγει να διαπράττει αδικίες.

Το κύμα της αγανάκτησης στην Ελλάδα πήρε από τις αρχές της κρίσης και τέτοια χαρακτηριστικά. Είχε, βέβαια, προηγηθεί, για να μην το λησμονούμε,το κάψιμο της Αθήνας, τον Δεκέμβριο του 2008, με αφορμή τη δολοφονία του νεαρού Γρηγορόπουλου, ενώ το δηλητήριο της αμφισβήτησης θεσμών και προσώπων διαχεόταν άφθονο, δυστυχώς, όχι μόνον από περιθωριακούς πολιτικούς χώρους.

Κάπως έτσι ξεκίνησε και το «κίνημα των αγανακτισμένων». Χειραγωγούμενο, βεβαίως, εξ αρχής από συγκεκριμένους πολιτικούς κύκλους, εκπαιδευμένους να κινούνται στο «πεζοδρόμιο», στρατολογώντας οπαδούς με ακραία συνθηματολογία.

Αυτή ήταν η ατμόσφαιρα  όταν διαπράχθηκε το τρομερό έγκλημα της Μαρφίν, πριν ακριβώς μια δεκαετία. Τρεις νέοι συνάνθρωποί μας βρήκαν τραγικό θάνατο από τη βροχή μολότοφ που έπεσαν στο κτίριο, στο οποίο είχαν την ατυχία να εργάζονται. Τα όσα συνέβησαν τότε στην οδό Σταδίου είναι μνημείο κτηνωδίας. Διαδηλωτές φώναζαν να καούν οι εργαζόμενοι γιατί ήταν «απεργοσπάστες», και ταυτόχρονα εμπόδιζαν οχήματα της Πυροσβεστικής να προσεγγίσουν στον χώρο και να σβήσουν την πυρκαγιά. Ως εκεί τους οδήγησε ο φανατισμός. Το έγκλημα ολοφάνερο. Επρόκειτο για ανθρωποκτονία από πρόθεση.

Κι όμως, οι νεκροί της Μαρφίν δεν στάθηκαν ικανοί για να συνεφέρουν τα οξυμένα πνεύματα. Το έγκλημα δεν αφύπνισε συνειδήσεις για το πού οδηγούσε ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία. Αντιθέτως, η πάνω και η κάτω πλατεία των «αγανακτισμένων» θα γνωρίσει ημέρες δόξης, αναδεικνύοντας νέους «αστέρες» της πολιτικής ζωής. Τα διχαστικά κηρύγματα, αναμεμειγμένα με παραπλανητικά ψεύδη και τόνους συνωμοσιολογίας έγιναν μια καθημερινότητα. Όπως και οι προπηλακισμοί και το κυνηγητό των «αντιπάλων». Μέχρι βεβαίως η κάτω πλατεία να πάρει την εξουσία και να αποδείξει και στους έκπληκτους οπαδούς της την κενότητα του πολιτικού της λόγου και την ανικανότητα των στελεχών της. Αλλά εν τω μεταξύ η χώρα πλήρωσε βαρύτατο τίμημα.

Σήμερα, η ελληνική κοινωνία δείχνει μια εξαιρετική ωριμότητα, και το πνεύμα ενότητας είναι πιο ισχυρό από ποτέ. Οι κήρυκες του διχασμού είτε βρίσκονται στα αζήτητα είτε η απήχησή τους είναι περιορισμένη. Η χώρα στη συντριπτική της πλειοψηφία δείχνει ότι θέλει να προχωρήσει μπροστά. Οι πολίτες εκτιμούν την σοβαρότητα και την εργατικότητα και όχι τα παχιά λόγια ή τις ακραίες φωνές. Αυτό συνιστά ένα τεράστιο κέρδος που πρέπει να κεφαλαιοποιηθεί το επόμενο δύσκολο, λόγω πανδημίας και οικονομικής κρίσης, διάστημα. Και προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να στρατευθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις, δείχνοντας έμπρακτα ότι διδάχθηκαν από τα λάθη του παρελθόντος. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της τιμής που η Πολιτεία αποδίδει στους αδικοχαμένους νέους της Μαρφίν. Ένα μήνυμα ενότητας για το αύριο. Όσοι δεν το λάβουν θα έχουν τεράστια ευθύνη ενώπιον της ιστορίας.

  • Ευελπιστούμε κάποια μέρα να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη οι φυσικοί αυτουργοί του εγκλήματος, και να μη μπει δια παντός η υπόθεση αυτή στο αρχείο.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

Comments (0)

    None Found
Ιανουάριος 2021
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031