Μόλις μία εργάσιμη ημέρα μετά την πανηγυρική υπογραφή του τριμερούς Μνημονίου Συνεργασίας (Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026) μεταξύ της Περιφέρειας Θεσσαλίας, του Δήμου Λαρισαίων και της Π.Ο.Μ.Α.μεΑ. Θεσσαλίας, η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας & Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας έρχεται να ακυρώσει στην πράξη το ίδιο το πνεύμα της συμφωνίας.
Με επίσημο έγγραφό της (αρ. πρωτ. 411687/03-11-2026), η Περιφέρεια απέρριψε το αίτημά μου για την άρση των άδικων εισοδηματικών κριτηρίων στη χορήγηση των Δελτίων Μετακίνησης ΑμεΑ, καθώς και το αίτημά μου για μεσολάβηση στην ελεύθερη διέλευση από τα τοπικά διόδια. Η υπηρεσία οχυρώθηκε πίσω από την «πιστή εφαρμογή» των περιοριστικών αποφάσεων του κεντρικού κράτους, δηλώνοντας ουσιαστικά αναρμόδια.
Η στάση αυτή συνιστά για εμένα μια κραυγαλέα αντίφαση και μια βαθιά θεσμική υποκρισία για τους εξής λόγους:
- Ακύρωση του κοινού οράματος και της παρακαταθήκης: Το Μνημόνιο που συνυπέγραψαν ο Περιφερειάρχης κ. Δημήτριος Κουρέτας και ο Δήμαρχος κ. Αθανάσιος Μαμάκος ορίζει ρητά ως σκοπό την εκπόνηση τοπικών πολιτικών για «καθολική προσβασιμότητα χωρίς αποκλεισμούς». Η συνεργασία αυτή συνεχίζει στις βάσεις που έθεσε ο αείμνηστος πρώτος Πρόεδρος της Π.Ο.Μ.Α.μεΑ. Θεσσαλίας, Ράλλης Τσιουλάκης. Απέναντι σε όσους ενδεχομένως θεωρούν «ευτελές» το ποσό ενός εισιτηρίου ή μιας καθημερινής διέλευσης, οφείλω να θυμίσω ότι ο πρωτεργάτης Ράλλης Τσιουλάκης δεν θεωρούσε τίποτα μικρό ή ασήμαντο. Για τον ίδιο, κάθε μικρή ή μεγάλη διεκδίκηση ήταν ένας κρίκος στην αλυσίδα της αξιοπρέπειας και της επιβιώσής μας. Η άμεση μετάθεση των ευθυνών στην Αθήνα υποβαθμίζει αυτό το πλαίσιο πολιτικού πολιτισμού σε κενό γράμμα.
- Επιλεκτική ευαισθησία («Δύο μέτρα και δύο σταθμά»): Όταν το κεντρικό κράτος απέκλεισε Θεσσαλούς από το πρόγραμμα «Προσβασιμότητα κατ’ οίκον», η Περιφέρεια κινήθηκε αυτόνομα και ορθώς δημιούργησε δικό της, παράλληλο πρόγραμμα με τοπικούς πόρους για συμπολίτες μας. Γιατί αρνείται να πράξει το ίδιο για τις καθημερινές μετακινήσεις και τα διόδια των ΑμεΑ;
- Οικονομικός, Γεωγραφικός και Θεραπευτικός Αποκλεισμός στα Διόδια: Η Λάρισα αποτελεί το κεντρικό υγειονομικό σημείο αναφοράς για όλη τη Θεσσαλία (Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, ΙΑΣΩ, εξειδικευμένοι γιατροί), γεγονός που αναγκάζει, τους πολίτες με αναπηρία, σε συνεχή έξοδα διοδίων. Το κόστος αυτό επιβαρύνει άδικα και τις αναγκαίες μετακινήσεις μας προς τα μεγάλα εξειδικευμένα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Επιπλέον, λειτουργεί ως αποτρεπτικός φραγμός για την πρόσβασή μας σε παραθαλάσσιες περιοχές, στερώντας μας τη θαλασσοθεραπεία και την κινησιοθεραπεία, δραστηριότητες απαραίτητες για την ψυχοκινητική μας υποστήριξη και την αποκατάστασή μας. Είναι απαράδεκτο άνθρωποι με 67% αναπηρία και άνω να επιβαρυνόμαστε με το κόστος των διοδίων (Μοσχοχώρι, Μακρυχώρι, Πελασγία) επειδή στερούμαστε της κρατικής «μπλε κάρτας στάθμευσης».
- Αγνόηση της μεταπλημμυρικής πραγματικότητας: Τα οριζόντια οικονομικά κριτήρια του κράτους αγνοούν τη δραματική μείωση της αγοραστικής δύναμης των Θεσσαλών μετά τις πρόσφατες βιβλικές καταστροφές. Αυτή η άκαμπτη γραφειοκρατία επιφέρει τεράστιο, πάγιο πρόσθετο κόστος διαβίωσης, το οποίο δεν μειώνεται επειδή κάποιος ξεπερνά οριακά ένα αυθαίρετο λογιστικό πλαφόν.»
Καλώ την Περιφέρεια Θεσσαλίας να τιμήσει την υπογραφή της.
Ζητώ την άμεση ενεργοποίηση του Άξονα 4 του Μνημονίου Συνεργασίας για την αναζήτηση εθνικών και ευρωπαϊκών αναπτυξιακών προγραμμάτων και την αξιοποίηση πόρων του Περιφερειακού Προγράμματος Ανάπτυξης, ώστε:
- Να καλυφθεί το κόστος των Δελτίων Μετακίνησης για όλα τα ΑμεΑ της Θεσσαλίας (67%+) χωρίς εισοδηματικά κριτήρια.
- Να υπάρξει άμεση διαπραγμάτευση με τις εταιρείες παραχώρησης των αυτοκινητοδρόμων για τη θέσπιση ενός «Περιφερειακού Πάσου Ελεύθερης Διέλευσης» από τα τοπικά διόδια για όλα τα άτομα με αναπηρία 67%+.
Η προσβασιμότητα δεν είναι επικοινωνιακό εργαλείο για φωτογραφίες. Είναι θεμελιώδες δικαίωμα.