Μαυρίζει η ψυχή μας καθημερινά στη σκληρή και φονική σύγχρονη ζωή. Στην άσφαλτο θυσιάζονται σχεδόν σε ημερήσια βάση νεαρά παιδιά. Στο άνθος της ηλικίας τους πηγαίνουν στο χώμα και αφήνουν γονείς και αδέλφια σε επίγεια κόλαση φρικτή και οδυνηρή.
Γι΄ αυτό νοστάλγησα τα χρόνια τα παλιά, τότε που νιώθαμε όλοι ίσοι ,κοινά τα ιδανικά. Ζωή με αξίες ,με πίστη ,με ιερούς ,σκοπούς σύμφωνα με τους μεγαλιώδεις νόμους της φύσης ,τους τόσο απλούς και από όλους κατανοητούς
Νοστάλγησα τα χρόνια τα παλιά ,χωρίς αεροπλάνα ,κούρσες σαρκοβόρες ,μικρότερα τροχοφόρα ,άλλες δήθεν ανέσεις ,τότε που ήμουνα μικρός και ταπεινός ,μα πλούσιος στο πνεύμα ,ένας μικρός θεός.
Νοστάλγησα τα χρόνια τα παλιά ,τότε που οι νεκροί δεν πέθαιναν , όπως συμβαίνει σήμερα ,που κάποιος σαν πεθαίνει ,πολλοί θωρούν πως χάνεται οριστικά και απομένουν από εκείνον , μονάχα κόκκαλα ξερά.