Loading ...
Νύχτωσε. Ο ουρανός μαύρος, σκοτεινός . Κάθε λεπτό οι αστραπές κάνουν τη νύχτα φωτεινή . Από τη μπόρα ,το ρεύμα έχει κοπεί .
Μια αγαλλίαση με περιλούζει την ψυχή.
Έχω παιδιά και εγγόνια και η πιθανότητα ενός νέου παγκόσμιου πολέμου ,προς τον οποίο οι ΄΄σοφοί΄΄ ηγέτες μας φέρνουν όλο και πιο κοντά,
μου έχει θολώσει τα μυαλά.
Κανένας με την καταιγίδα δεν με ενοχλεί . Το τηλέφωνο έχει και αυτό κοπεί .
Βγαίνω στην αυλή να απολαύσω την φυσική μπόρα . Αισθάνομαι σαν να γιορτάζει η φύση . Σαν πυροτεχνήματα μου φαντάζουν οι αστραπές και οι κεραυνοί που είναι αρκετοί , σαν μπαλωθιές σε γάμους και πανηγύρια .
Ποιος να είναι υπεύθυνος σκέπτομαι για την καταιγίδα αυτή την φαντασμαγορική ,ο Δίας ,ή άλλος θεός . Όποιος και να είναι ,φαίνεται να είναι πολύ ισχυρός .
Τίποτα άλλο δεν με απασχολεί ετούτη τη στιγμή . Έχω πλήρως από την καταιγίδα απορροφηθεί .
Όμως πάντα υπάρχει κίνδυνος τη γαλήνη σου κάποιος να διαταράξει .
Πως αντελήφθηκε ο γείτονας ότι ήμουνα στην αυλή μόνο αυτός γνώριζε .
Έβγαλε κραυγή .
-Είσαι τρελός ; θέλεις να σε σκοτώσει κεραυνός ; Δεν λειτουργεί το τηλέφωνο ,θα ειδοποιούσα τις αρχές να σε συμμαζέψουν .
-Γείτονα μου αρέσει η καταιγίδα ,ηρεμώ .
-Αν συνεχίσεις να παραμένεις έξω θα ηρεμήσεις για πάντα εν τόπω χλοερώ.
-Προτιμώ να φύγω από τη ζωή από φυσικό φαινόμενο παρά από όλεθρο πυρηνικό .
Ξαφνικά ένας κεραυνός έπεσε τόσο κοντά που νόμισα πως έγινε σεισμός .
Δεν φοβήθηκα ,να συνηθίσω σκέφτηκα και τυχόν βομβαρδισμούς στο μέλλον
γιατί οι καιροί δεν είναι και τόσο ειρηνικοί .
-Έχεις δίκιο γείτονα φώναξα ,παρά λίγο θα με έκαιγε κεραυνός . Του ξαναμίλησα ,όμως απάντηση καμιά .
Πήγα σιγά – σιγά σπίτι του με το φακό και είδα τον γείτονα καμένο από κεραυνό .
Τι να πω ; Ότι τον πήρα στο λαιμό μου ;
Μήπως και εμένα , πέρα από τους πολέμους , άλλοι δεν με θολώνουν το μυαλό ,επειδή ασχολούμαι μαζί τους και τους παίρνω στα σοβαρά ;
Σαν να μην φτάνουν τα προβλήματα που έχουμε όλοι στη σύγχρονη ζωή .
Αν ήμουνα στα λογικά μου θα έβγαινα στην καταιγίδα ;
Ψάχνω τρόπους να ξεχνώ τις μπόρες της ζωής και η φυσική μπόρα ήταν μια υπεκφυγή. .Όμως σήμερα φαίνεται πως ο γείτονας είχε την ΄΄τιμητική’’. Κάποια μέρα θα έρθει και η δική μου η σειρά .Θα τον φάω κατακέφαλα , όπως όλοι μας τον ΄΄κεραυνό’’ .
Τον τελικό ,γιατί ενδιάμεσα μας χτυπάνε μικρότεροι πολλοί που μας προετοιμάζουν για τον τελικό .
Για πολλούς είναι ισχυροί και οι μικροί και ο θάνατος ,αλίμονο ,ντύνεται λυτρωτής .
Ησύχασε λένε για αυτούς .
Άτιμη ζωή . Ρώσικη ρουλέτα μας παίζεις την κάθε στιγμή .