Η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή μέσα στο κατακαλόκαιρο τις αλλαγές στο Σύνταγμα που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού. Επιπλέον, βάζουν στο στόχαστρο και το άρθρο 16, για να γίνει συνολικά η Ανώτατη Εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας και συγχρόνως βάζουν χέρι στο άρθρο 79, για να μπει συνταγματικός “κόφτης” στις κοινωνικές δαπάνες.
Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», την ώρα που θα ματώνουμε για να βγαίνουν τα δυσθεώρητα πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟικές δαπάνες και η συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους.
Αυτό είναι το «κράτος δικαίου» που υπερασπίζεται η ΝΔ και τα κόμματα που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο, αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Για αυτό τον λόγο θέλουν δημόσιους υπαλλήλους με ακόμα λιγότερα δικαιώματα, με τη μονιμότητα και την εξέλιξή τους να κρίνονται από την αξιολόγηση, με κριτήριο αν προωθούν τους εκάστοτε αντιλαϊκούς κυβερνητικούς στόχους, τη λειτουργία του κράτους με βάση το κόστος και το κέρδος και όχι τις λαϊκές ανάγκες. Όσοι αντιδρούν σε τέτοιους αντιλαϊκούς στόχους και στην αξιολόγηση που τους υπηρετεί, θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης. Για την κυβέρνηση «ανεπαρκείς» είναι όσοι σηκώνουν κεφάλι, όσοι αντιστέκονται, όσοι διεκδικούν. Είναι οι εκπαιδευτικοί που διώκονται γιατί στάθηκαν στο πλευρό των μαθητών τους. Είναι οι υπάλληλοι που αποκαλύπτουν σκάνδαλα και διώκονται, την ώρα που όσοι τα συγκαλύπτουν μένουν στο απυρόβλητο ή και επιβραβεύονται.
Για το κράτος τους, «καλός υπάλληλος» δεν είναι αυτός που παλεύει για ποιοτικές, σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες υπηρεσίες. Δεν είναι αυτός που αγωνίζεται για να μη βάζει το χέρι στην τσέπη ο ασθενής, ο γονιός, ο φοιτητής. Δεν είναι καν αυτός που πηγαίνει πρώτος στη δουλειά και φεύγει τελευταίος, που διακρίνεται για τη δουλειά και την προσφορά του. «Καλός» θα είναι αυτός που σκύβει το κεφάλι και υλοποιεί αδιαμαρτύρητα την αντιλαϊκή πολιτική.
Στηρίζουμε των αγώνα των συναδέλφων μας στο Δημόσιο και διεκδικούμε :
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.
- Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
- Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».
- Αυξήσεις 20% στους μισθούς στο Δημόσιο, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης.
- Αποκλειστικά δημόσια και καθολικά συστήματα Παιδείας, Υγείας, Κοινωνικής Ασφάλισης, προστασίας του περιβάλλοντος. Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία. Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.
- Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη της κυβέρνησης να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.